Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het fort van Mimoyecques, gebouwd tussen 1943 en 1944 door Nazi-Duitsland onder de codenaam Wiese en Bauvorhaben 711, werd ontworpen om een batterij van 25 V3 kanonnen te huisvesten. Deze langeafstandswapens, die 600 kogels per uur kunnen afvuren in Londen, zouden volgens Winston Churchill een grote bedreiging vormen. De site, gegraven in een creeky heuvel in de buurt van het gehucht Moyecques, omvatte vijf schuine putten verbonden door een tunnel systeem en een ondergrondse spoorweg.

De geallieerden, die de ware aard van het project negeerden, verwarden het met een V2-raketbasis en bombardeerden het zwaar vanaf november 1943. De invallen, waaronder die van 6 juli 1944 met behulp van Tallboy bommen, hebben de faciliteiten ernstig beschadigd, 300 mensen begraven en de Duitsers gedwongen om het terrein in september 1944 te verlaten. Na de oorlog beval Winston Churchill zijn gedeeltelijke vernietiging om militair hergebruik te vermijden, ondanks Franse protesten.

In 1969 werd de site door Marie-Madeleine Vasseur, een plaatselijke boer, een museum onder de naam Fort Mimoyecques - An International Memorial. Het Conservatoire d'espaces naturelles du Nord-Pas-de-Calais heeft in 2010 tentoonstellingen over ballistische wapens, een replica van het V3-geweer en een herdenkingsmonument gewijd aan dwangarbeiders en piloten die ter plaatse stierven. De site is ook een toevluchtsoord voor zeldzame vleermuizensoorten.

Het ontwerp van het V3 pistool genaamd Hochdruckpump ("hogedrukpomp") was gebaseerd op een 100 tot 127 meter lange buis, uitgerust met hulpkamers om projectielen op zeer lange afstanden voort te drijven. De oorspronkelijke plannen omvatten 25 kanonnen, maar technische problemen (stabiliteit van schelpen boven de 1000 m/s) en bombardementen verminderden het project tot vijf kanonnen. Tunnels, gegraven door 5.000 arbeiders, waaronder Sovjetgevangenen, omvatten toegangsgalerijen, pakhuizen en gasevacuatiesystemen.

De plaats werd veroverd op 5 september 1944 door de 3e Canadese Infanteriedivisie. Een Britse technische missie, onder leiding van kolonel Terence Sanders, ontdekte in 1945 de werkelijke functie van het complex en veroorzaakte de gedeeltelijke vernietiging ervan door 35 ton explosieven in mei 1945. De 60-tons stalen platen die de putten beschermen, na de oorlog hersteld, werden in 2010 gerestaureerd en hervestigd. Vandaag verwelkomt het museum ongeveer 11.000 bezoekers per jaar en wordt beheerd door de gemeenschap van gemeenten van de Terre des Deux Caps.

Externe links