Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Museum van de Hertogen van Württemberg ontstond in 1843, toen de medische kring van Montbéliard voorstelde een wetenschappelijk museum op te richten. In 1852 verzamelde de Société d'émulation de Montbéliard (SEM), een wetenschappelijke samenleving gewijd aan natuurwetenschappen, kunst en geschiedenis, haar eerste collecties. Deze bedrijven werden in 1917 verrijkt door de legaat van het Hôtel Beurnier-Rossel (XVIII eeuw) in de stad en werden de eerste plaats om collecties tentoon te stellen.

Tot 1960 beheert de SEM gezamenlijk de stad, staat en haar collecties. In 1963 werden de collecties van het kasteel overgebracht naar de stad, gevolgd door die van het Hôtel Beurnier-Rossel. Een conventie formaliseert vervolgens de samenwerking tussen de stad en de SEM. Het museum, dat nu het Musée de France wordt genoemd, omvat diverse gebieden: archeologie, beeldende kunst, natuurgeschiedenis, decoratieve kunst en hedendaagse kunst, verdeeld over het kasteel (XIII eeuw) en het voormalige hotel.

Het Château de Montbéliard, gebouwd tussen de 14e en 18e eeuw, is de thuisbasis van opmerkelijke elementen zoals de Henriette toren (XIV-15e eeuw), de Frédéric toren (XVIe eeuw) en een huis van 1751. Het museum presenteert de geschiedenis van het vorstendom, archeologische collecties (waaronder een eerste-eeuwse laurier en een Gallische carnyx), beeldende kunst (met werken van Jean Messer), en objecten in verband met de hertogen van Württemberg, zoals die van Sophie Dorothée, echtgenote van Tsaar Paul I van Rusland.

Het Museum voor Archeologie en Natuurgeschiedenis, genaamd het Georges Cuvier Museum, toont belangrijke stukken zoals een 180 miljoen jaar oude ichthyosaurus, 18e- en 19e-eeuwse graslanden en entomologische collecties. Deze fondsen weerspiegelen het wetenschappelijke belang van de regio, gekenmerkt door prehistorische ontdekkingen (de afzetting van Romain-la-Roche, 150.000 jaar oud) en historische legaten, zoals het bekken van de gematigdheid van François Briot (XVI eeuw).

Externe links