Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Museum voor Schone Kunsten in Caen werd opgericht in 1801 bij een consulaatbesluit, onder leiding van Jean-Antoine Chaptal, minister van Binnenlandse Zaken. Caen, gekozen voor zijn academische en culturele prestige, moest een galerie bouwen om de tijdens de revolutie geconfisqueerde schilderijen te herbergen. Oorspronkelijk gepland in de voormalige kerk van St. Catharina van de Kunsten, het museum eindelijk gevestigd in de linkervleugel van het voormalige seminarie van de Eudisten, waar het officieel opent in 1809. François-Pierre Fleuriau, de eerste curator, verrijkte de collecties met grote werken, waaronder schilderijen van Verona en Poussin.

In 1811 volgde Henri Élouis Fleuriau op en beschermde de collecties Pruisische claims na 1815, onder een tafel een Rubens. In de 19e eeuw waren er grote legaten, zoals die van Bernard Mancel in 1872, waaronder 50.000 prenten en schilderijen van Rogier van der Weyden. Ondanks een brand in 1905 die werken vernietigde, bleef het museum tot zijn totale vernietiging tijdens de bombardementen in 1944, waar 540 schilderijen en duizenden voorwerpen verloren gingen.

Het museum, gereconstrueerd in het kasteel van 1967, heropende in 1970 met een overnamebeleid gericht op Europese scholen. In 1994 werd een moderne uitbreiding toegevoegd, met tentoonstellingsruimtes, een auditorium en een bibliotheek. Vandaag biedt het museum 6000 m2 aan tentoonstellingen, variërend van Renaissance tot hedendaagse kunst, en behoudt een van de rijkste collecties in Europa, de Mancel fonds. Het bevindt zich ook in het hart van het Sculptures Park van het kasteel sinds 2007.

Externe links