Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée des Beaux-Arts de Lyon komt uit de wil van de 18e-eeuwse Lyon elites, die werd geformaliseerd tijdens de Franse Revolutie. Gemaakt in 1801 en geopend in 1803 werd het eerst ontworpen als een leerplaats voor tekenaars van de zijdezachte Lyon industrie, met een bloemensalon gewijd aan bloemenmotieven. De eerste collecties zijn afkomstig van revolutionaire aanvallen en overheidszendingen, waaronder 110 schilderijen tussen 1803 en 1811, waardoor Lyon een van de eerste provinciale musea is.

Gelegen in de voormalige abdij van Saint-Pierre-les-Nonnais, heeft het museum zijn panden lang gedeeld met de École des beaux-arts. Zijn eerste curator, François Artaud (1767-1838), structureerde de collecties en creëerde een antiek kabinet met Egyptische stukken bestudeerd door Champollion. Het museum werd al vroeg onderscheiden door de aankoop van grote werken zoals La La Lapidation de Saint Etienne de Rembrandt, het voor het eerst bekende doek van de schilder, en de opening voor de avant-gardes met aankopen zoals Nave Nave Mahana de Gauguin in 1913.

In de 19e eeuw, onder leiding van Édouard Aynard en de raad van bestuur, nam het museum een encyclopedische roeping aan, verrijkt met middeleeuwse sculpturen, islamitische kunstobjecten en impressionistische schilderijen. De kapel en de tuin verwelkomden beeldhouwwerken, terwijl de Egyptische collecties, versterkt door de opgravingen van Adolphe Reinach, aan belang winnen. In 1895 maakte het Louvre bijna 400 Egyptische voorwerpen af, later aangevuld met stukken van Deir el-Medinh.

De 20e eeuw markeerde een keerpunt met de overdracht van Gallo-Romeinse collecties naar het Fourvière Museum in 1975 en de oprichting van een hedendaagse kunstsectie in 1984. Een grote renovatie tussen 1989 en 1998, onder leiding van architecten Dubois en Wilmotte, moderniseerde de ruimtes en liet de integratie van de Jacqueline Delubac nalatenschap in 1997, het brengen van werken van Picasso, Monet, Matisse en Bacon. Het museum behoort tot de meest bezochte in Frankrijk en combineert nu historisch erfgoed en culturele dynamiek.

Het paleis Saint-Pierre, dat tussen 1927 en 1938 als historisch monument werd genoemd, behoudt opmerkelijke elementen zoals de 17e-eeuwse barokke refter, versierd met schilderijen van Louis Cretey, en de lantaarnzaal, een getuige van de oorspronkelijke religieuze architectuur. De tuin, een voormalige Benedictijner klooster, huizen 19e eeuwse standbeelden en een oude fontein opgestegen door een Apollo, symbool van de kunst.

De collecties, georganiseerd in vijf afdelingen (Antiquiteiten, Kunstvoorwerpen, Grafische Kunsten, Schilderijen, Beeldhouwkunst), beslaan 70 kamers op 14.800 m2. De medaillist, tweede in Frankrijk met 50.000 stuks, en de grafische kunst firma, rijk aan 7.500 werken op papier, voltooien dit panorama. Tijdelijke tentoonstellingen, zoals die over Joseph Cornell in 2013, en recente overnames (Pushion, Soulages) getuigen van zijn hedendaagse vitaliteit.

Externe links