Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Jean-Jacques-Henner Nationaal Museum is gevestigd in een herenhuis gebouwd tussen 1876 en 1878 door architect Nicolas-Félix Escalier voor schilder Guillaume Dubufe. Deze laatste, met het oog op de Derde Republiek, vormt een plaats die huiselijk leven, receptie en artistieke creatie vermengt, en weerspiegelt de eclectische smaak van het tijdperk met Chinese, Oosterse en neo-Renaissance invloeden. Het hotel, omschreven als een showcase van Dubufe's decoratieve knowhow, omvat een wintertuin, rijk ingerichte lounges en exotische workshops, zoals Egyptische mucharabiehs.

In 1921 verwierf Marie Henner, weduwe van de neef van de schilder Jean-Jacques Henner, het hotel aan de erfgenamen van Dubufe om de werken van de Elzasische kunstenaar tentoon te stellen, die zij in 1923 naar de staat vertrok. Het museum opende in 1924, na werk onder leiding van architect Marcel Legendre, die de neo-Renaissance salon transformeerde in een "kolom lounge" en het oorspronkelijke mozaïek van de wintertuin onder een betonnen plaat maskerde. De initiële, dichte en thematische klampen belicht Henner's officiële carrière en zijn workshop, door middel van portretten, Elzaslandschappen en grote werken zoals Elzas, wacht ze.

Het museum, de enige nationale overheidsinstelling in het 17e arrondissement, onderging twee grote renovatiecampagnes. De eerste, in 2008-2009, herstelt de oorspronkelijke polychromie van de muren en moderniseert de bereikbaarheid, terwijl de tweede (2014-2016) onthult het verborgen mozaïek van de wintertuin en herschikt de tentoonstellingsruimtes. In 2017 is het museum verbonden aan een nieuwe openbare instelling die ook het Gustave Moreau Museum omvat. Zijn museumreis, georganiseerd op vier niveaus, wisselt af tussen permanente werken (waaronder de Naiades, de meest monumentale) en tijdelijke tentoonstellingen in modulaire ruimtes zoals de colonnelounge.

Het privéhotel, getuige van particuliere architectuur onder de Derde Republiek, behoudt originele decoratieve elementen van Dubufe, zoals de mucharabiehs of tegels van aardewerk van Delft. Deze details, gecombineerd met Henner's collectie (520 schilderijen, 1000 tekeningen), maken het tot een unieke plek waar kunstgeschiedenis en architectonisch erfgoed besproken kunnen worden. De reserves die tijdens de laatste renovaties zijn gecreëerd, zijn nu onbenutte collecties, terwijl de bovenste verdiepingen, verhoogd in 1935, ontoegankelijk blijven voor het publiek.

Het sociale leven van Jean-Jacques Henner wordt weerspiegeld in zijn portretten en correspondentie, tentoongesteld in de rode werkplaats op de eerste verdieping. Deze laatste, gecentreerd op haar iconische foto Elzas, toont haar officiële carrière, gekenmerkt door prestigieuze orders en onderscheidingen zoals de Rome Prijs. De rode kamers op de eerste verdieping roepen zijn begin op in de Elzas en zijn Italiaanse verblijf, met werken als Adam en Eva die het lichaam van Abel vinden, terwijl de grijze werkplaats op de derde verdieping zijn creatieve proces onthult door schetsen en onvoltooide werken.

Sinds de oprichting is het museum verrijkt met privé-donaties, legaten en deposito's van instellingen als het Louvre of Orsay, zoals Saint Sebastian of Solitude. In 1998 verwierf hij zijn eerste werk, het Portret van de gravin van Callac. De grafische collecties (1300 tekeningen, gravures, foto's) worden door rotatie gepresenteerd, aangevuld met schilderijen en sculpturen van hedendaagse kunstenaars van Henner, zoals Paul Dubois of Adolphe Monticelli. Dicht bij Monceau Park blijft het museum een multidisciplinaire culturele locatie, waar concerten en tijdelijke tentoonstellingen worden georganiseerd.

Verzameling

Déployé sur trois étages, l'accrochage dense de près de trois cents oeuvres, meubles et objets, développe, dans le goût du xixe siècle, deux grands thèmes : la carrière d'un artiste officiel et l'atelier du peintre.

Externe links