Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Vénerie Museum is een gemeentelijk museum in Senlis (Oise), opgericht in 1935 door Charles-Jean Hallo, een dierenschilder met passie voor de jacht. Oorspronkelijk bezette hij de kapel van het voormalige ziekenhuis van Liefdadigheid, ingehuldigd in 1887, maar de collecties werden opgestapeld in een wanorde toen besloten werd om ze te reorganiseren rond het thema verering. Hallo verspreidde een groot deel van de oorspronkelijke historische collecties en wisselde niet-jachtobjecten uit voor gespecialiseerde objecten uit Franse musea of donaties. Deze keuze markeerde een pauze met het veelzijdige verleden van het stadsmuseum, nu gericht op een uniek thema.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog leed het museum grote schade en werd het vaak gesloten. Dichtbij de kapel zocht de gemeente een nieuwe locatie en verwierf in 1956 de residentie van de vroegere priorij van Saint-Maurice, eigendom van de familie Turquet de la Boisserie sinds 1816. Dit 18e-eeuwse gebouw, gelegen in het park van de ruïnes van het Koninklijk Kasteel van Senlis, werd gerenoveerd om het museum, ingehuldigd in 1958. De werkzaamheden werden voortgezet tot 1979, toen de laatste verdiepingen voor het publiek werden geopend. De renovatie werd begeleid door Georges de Lastic, die de warme sfeer van een bewoond huis bewaarde.

De collecties van het museum draaien rond de jacht, met schilderijen, gravures, beeldhouwwerken en voorwerpen in verband met keizerlijke verering, bossen, honden en wolven. Belangrijke werken zijn werken van Alexandre-François Desportes (priêt du Louvre), Jean-Baptiste Oudry, en aquarellen van gravin Mathilde Turquet de la Boisserie. Het museum exposeert ook harige outfits, jachtstammen en trofeeën, zoals hertenbossen gedood in de bossen van de Oise. In de buurt, een kopie van de Diane au hert van Jean Goujon en een obelisk van de achttiende eeuw, oorspronkelijk opgericht om de geboorte van Marie-Thérèse de France te vieren, voltooien de reis.

De geschiedenis van het museum is onafscheidelijk van die van Senlis, een stad gekenmerkt door de voorouderlijke praktijk van verering. De keuze van Charles Hallo weerspiegelde het culturele belang van de jacht in de regio, terwijl de verwerving van het ouderlijk huis de wens van de gemeente illustreerde om dit erfgoed te verbeteren. Vandaag de dag is het museum, ingeschreven in de historische monumenten, dialoog met andere lokale sites, zoals het Museum voor Kunst en Archeologie (gelegen in het voormalige bisschoppelijk paleis) of het Spahis Museum, gelegen bij de ingang van het Koninklijk Kasteelpark.

Externe links