Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het natuurhistorisch museum van Bordeaux, nu het Bordeaux Museum - Wetenschap en Natuur, is ontstaan in de privécollecties van François-de-Paule Latapi (professor van de natuurgeschiedenis) in 1791, toen Bernard Journu-Auber (eigenaar) in 1804. Deze donaties, een van de eerste openbare collecties na de revolutie, vestigden zich in 1811 in het voormalige hotel van de Academie, voordat ze in 1862 verhuisden naar het hotel van Lisleferme, in de openbare tuin. Dit 18e-eeuwse gebouw, ingeschreven in de historische monumenten in 1935, is sindsdien de thuisbasis van collecties verrijkt met legaten zoals die van François Daleau (Prehistorie) of Xavier Montrouzier (Malacology).

Gesloten in 2008 voor renovatie, heropent het museum in 2019 na 11 jaar werk, moderniseert zijn 600 m2 aan permanente tentoonstellingen en voegt 550 m2 toe in de kelder. Het project, geleid door de Basalt Architecture groep, omvat innovatieve technologieën (recovery van calorieën voor verwarming) en een muséografie heroverwogen rond drie assen: de ontdekking van de natuur, haar rangschikking, en de plaats van de mens. De collecties, waaronder zeldzame exemplaren (blauwe walvisskelet, olifant Miss Fanny), illustreren nu biodiversiteit en milieukwesties.

Het museum bewaart ook controversiële sporen van de geschiedenis van Bordeaux, als de plaquette herinneren aan de betrokkenheid van het Journu-Auber huis in de slavenhandel. Zijn educatieve activiteiten, zelfs tijdens de sluiting, onderhouden de link met het publiek via reizende tentoonstellingen (Le Muséum chez vous) en partnerschappen (Wikimedia France). Tegenwoordig combineert het historische erfgoed (houtwerken van de ovale salon toegeschreven aan Cabirol) en hedendaagse wetenschappelijke benadering, met een instandhoudingscentrum van 1.000 m2 aan de rand om 75% van de niet-bewerkte collecties te behouden.

De emblematische exemplaren zijn de Harlé collectie (kwartier paleontologie, inclusief een dryopithèque mandible), de Daleau collectie (5,886 stukken uit de Pair-non-Pair grot) en de Lambert-Montrouzier collectie (schalen van Nieuw-Caledonië). De huidige museumroute stelt de bezoeker vragen over zijn relatie tot de natuur, waarbij tijdelijke tentoonstellingen worden geïntegreerd in de ondergrondse extensie en semi-permanente tentoonstellingen op de eerste verdieping. De financiering van de renovatie (16 miljoen euro) werd voor 75% verstrekt door de stad Bordeaux, aangevuld met de regio en de staat.

Het Hotel de Lisleferme, gebouwd tussen 1778 en 1781 voor advocaat Nicolas de Lisleferme, is een voorbeeld van 18e-eeuwse Bordeaux architectuur, met een centrale trap en een ovale woonkamer met houtsnijwerk. De renovatie bewaarde deze elementen tijdens het toevoegen van interactieve apparaten. Het museum, bediend door tramlijnen C (Jardin Public) en D (Fondaudège Muséum), is gelegen in een culturele wijk dicht bij de Quinconces, tussen historisch erfgoed en wetenschappelijke innovatie.

Externe links