Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Museum van de Oranjerie van Tuileries bezet een gebouw gebouwd in 1852 door architecten Bouweois en Visconti om te dienen als oranjerie in het Tuileries Palace, verwoest in 1871. Zijn pedimenten, gesneden door Gallois-Poignant, maken het een architectonische getuigenis van het Tweede Rijk. De plaats bleef zijn functie van oranjerie tot 1870, voordat werd herschikt in de 20e eeuw voor cultureel gebruik.

Vanaf 1927 werd de Orangerie getransformeerd om de cyclus van Nympheas van Claude Monet te ontmaskeren, aangeboden door de kunstenaar aan de Franse staat. De architect Camille Lefèvre ontwierp een ruimte gewijd aan dit monumentale werk, het hoogtepunt van de schilderscarrière. Deze herontwikkeling markeerde het begin van zijn museumroeping, gericht op impressionistische en moderne kunst.

In 1984 integreerde het museum de collectie Jean Walter en Paul Guillaume, die tussen 1959 en 1963 door de staat werd verworven onder de voorwaarde van vruchtgebruik. Deze collectie bestaat uit 150 schilderijen die zijn samengesteld tussen de twee wereldoorlogen en verrijkt de Orangerie van de grote werken uit de 19e en 20e eeuw en versterkt haar status als een must-have plaats voor moderne kunst in Parijs.

Externe links