Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée des Beaux-Arts de Lille werd officieel opgericht op 1 september 1801, toen Bonaparte, toen Premier Consul, 46 werken toeschreef aan de stad. Dit initiatief is een voortzetting van de lokale inspanningen: al in 1775 werd een Academie voor Schone Kunsten opgericht, ter aanvulling van een tekenschool die twintig jaar eerder werd geopend. De Salons d'artistes, georganiseerd tussen 1773 en 1788 en van 1799 tot 1808 waren al een bewijs voor het enthousiasme van lillois voor de kunsten. De schilder Louis Watteau, neef van Antoine Watteau, speelde een sleutelrol bij het identificeren, al in 1795, van de honderden werken in beslag genomen van emigranten, kerken en kloosters, opgeslagen in het voormalige klooster van de Recollets. Het museum opende uiteindelijk in 1809 met 109 werken tentoongesteld in de kapel van hetzelfde klooster.

In 1834 erfde het museum een uitzonderlijke erfenis: de Wicar-collectie, die haar bezit sterk verrijkte. In 1850 werden de 250 werken overgebracht naar het stadhuis, een gebouw in renaissancestijl ontworpen door Charles César Benvignat op de site van het oude Palais Rihour, residentie van de hertogen van Bourgondië. Het museum beslaat de gehele tweede verdieping, met ten minste 11 speciale kamers. De periode 1848-1862 markeerde een gouden eeuw, met de aankoop van 122 nieuwe schilderijen. Donaties nemen toe, zoals die van Alexander Leleux in 1873 (Nederlandse en Vlaamse meesters) of Brasseur (140 werken tussen 1876 en 1881). Een groep beschermheren, waaronder Reynart, verwierf zelfs Goya's werken voor het museum.

Geconfronteerd met de toename van collecties, lanceerde de stad in 1885 de bouw van een speciaal Palais des Beaux-Arts, ontworpen door Parijse architecten Édouard Bérard en Fernand Delmas. Het neoklassieke gebouw werd in 1892 ingehuldigd als cultureel symbool voor de prefectuur op het Place de la République. Het museum leed onder de grillen van de twee wereldoorlogen: het werd in 1914 door het Duitse leger gevorderd en bleef tot 1918 open. In 1977 bracht de Masson-donatie een grote reeks impressionistische werken naar wens van verzamelaar Maurice Masson (1873-1947). Een ambitieuze renovatie, onder leiding van Marc Ibos en Myrto Vitart tussen 1991 en 1997, moderniseert het museum, voegt 5000 m2 ruimte toe en onthult middeleeuwse en herboren ensembles.

Externe links