Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het project van een museum in de Deux-Sèvres werd geboren in 1792, toen Bernard d'Agesci door de Conventie opdracht kreeg om kunstwerken en wetenschappelijke voorwerpen in beslag te nemen in nationaal bezit (abbeys, kerken, immigrantenhuizen). Hij stelt voor deze collecties te installeren in de kerk van het Karmelietenklooster van Niort, in combinatie met een tekenschool, maar de minister van Binnenlandse Zaken wijst het project af. De werken, voorlopig opgeslagen aan het voormalige College van het Oratorium, leden tussen 1795 en de jaren 1800, vooral tijdens teruggaven aan kerken of verzoeken om levensonderhoud.

In 1836 heeft de Niort Society of Statistics, Science, Letters and Arts de oprichting van de collecties nieuw leven ingeblazen door de overblijfselen van het "revolutionaire museum" te herstellen. Tussen 1839 en 1843 verrijkte het geld door aankopen en giften, zoals die van Charles-Amédée Chabosseau (109 werkt in 1843). In 1868 bouwde de gemeente een galerie gewijd aan de site van het voormalige Oratorische klooster: de begane grond huisvest natuurlijke geschiedenis, de vloer kunst. Ondanks de uitbreidingen in 1872 en de instandhoudingswerkzaamheden na 1886, bleef de institutionele instabiliteit bestaan, gekenmerkt door de ontbinding van de statistische maatschappij in 1892 en opeenvolgende beheeroverdrachten.

Het museum werd in 1939 gemunicipaliseerd, waarna het in 1993 voor ouderdom werd gesloten. Deze laatste verenigt nu collecties van natuurlijke geschiedenis, beeldende kunsten en wetenschap, erfgenamen van revolutionaire confiscaties en lokale legaten. Het gebouw, ontworpen in 1897 door Georges Lasseron, combineert architectonische innovatie (feathers, terracotta) en erfgoedroeping, symboliseert de wens om een multidisciplinair museumcomplex te behouden.

Externe links