Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Pommerie, gelegen in Astrieux in het departement Dordogne, behoort sinds de 19e eeuw tot de familie van Witt, afstammeling van Jérôme Bonaparte, jongere broer van Napoleon I. Deze familieband verklaart de aanwezigheid van een museum gewijd aan Napoleon I en het Tweede Rijk, geïnstalleerd in het kasteel. De tentoongestelde collecties zijn grotendeels afkomstig uit de Brusselse residentie van prins Victor Napoleon, de vermoedelijke erfgenaam van de keizerlijke troon na de dood van de keizerlijke prins in 1879. Deze objecten, vaak gekoppeld aan de propaganda of het privéleven van de Bonaparte, werden verzameld door Victor Napoleon en zijn familieleden, ondanks de wetten van ballingschap die hem dwongen om na 1886 in België te leven.

Het kasteel en zijn collecties zijn sinds 2002 beschermd als historische monumenten. De tentoonstellingen omvatten portretten van de familie Bonaparte, Napoleon I's persoonlijke objecten, evenals elementen van de "imperial cult" gemaakt door anonieme supporters of ambachtslieden. Het museum bewaart ook herinneringen aan de koninklijke familie van België, zoals een gepoederde peer van de aartshertog Rodolphe van Oostenrijk, aangeboden door haar weduwe, prinses Stephanie. Deze collecties weerspiegelen zowel het politieke erfgoed van de Bonaparte als hun blijvende invloed op het Franse collectieve geheugen.

De geschiedenis van het museum is nauw verbonden met de Bonapartistische dynastie geschillen. Na de val van het Tweede Rijk in 1870 werd het erfdeel van Napoleon III en Keizerin Eugénie in ontvangst genomen, wat aanleiding gaf tot geschillen met de Franse staat tot 1924. Prins Victor Napoleon, verbannen naar België, trouwde er in 1910 met prinses Clementine van België, ondanks de oppositie van zijn vader, koning Leopold II. Hun dochter, Marie-Clotilde, gravin van Witt, verhuisde van 1949 tot zijn dood in 1996 naar de Pommerie, waardoor de link tussen het kasteel en de Bonapartistische geschiedenis bleef bestaan.

De tentoongestelde objecten zijn deels afkomstig van openbare verkopen die na de val van het Rijk zijn georganiseerd, zoals die van het Drouot Hotel in 1881 of de Londense veiling van Christies in 1921-1922. Sommigen werden overgenomen door tussenpersonen zoals Elijah Fabius, een kunsthandelaar gespecialiseerd in keizerlijke herinneringen. Het museum illustreert zo de verspreiding en reconstructie van Bonapartiste collecties, tussen familie erfgoed, spoliations en opkoop. Opvallende stukken zijn wandtapijten van keizerin Eugénie, portretten van Napoleon III of symbolische voorwerpen zoals het zadel van Napoleon III.

Het Château de la Pommerie belichaamt ook de herinnering aan de Bonaparte door middel van anekdotes, zoals die van de gepoederde peer die prinses Stephanie van België na de zelfmoord van aartshertog Rodolphe naar haar zuster Clementine stuurde. Dit type object, geladen met intieme geschiedenis, is dicht bij elementen van keizerlijke propaganda, getuigend van de complexiteit van Napoleontische aanbidding, zowel politiek instrument als populair fenomeen. Het museum biedt, dankzij de ligging in Dordogne en het anker in de familiegeschiedenis van Witt, een uniek inzicht in het nageslacht Bonaparte in Frankrijk.

Externe links