Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Manufacture nationale de Sèvres is een emblematische Franse keramische instelling opgericht in 1740 in Vincennes onder leiding van Louis XV en Madame de Pompadour. Oorspronkelijk gemaakt om te concurreren met de producties van Chantilly en Meissen, werd het overgebracht naar Sèvres in 1756 in een speciaal gebouwd gebouw in de buurt van het Château de Bellevue. Deze site, ontworpen door architect Lindet en ingenieur Jean-Rodolphe Perronet, herbergt workshops georganiseerd door vloeren, gewijd aan elke fase van de productie, van vormen tot schilderen.

De productie onderscheidt zich door zijn zoektocht naar hard porselein, een grote technische uitdaging in de 18e eeuw. Na mislukte pogingen met de gebroeders Hannong en kostbare beproevingen, mochten de ontdekking van alles in Saint-Yrieix-la-Perche in 1765 deze techniek eindelijk beheersen. Onder leiding van Alexander Brongniart (1800-1847) beleeft de fabriek een internationale bloei en wordt zij de officiële leverancier van Europese rechtbanken en Franse instellingen, zoals het presidentschap van de Republiek.

In 1876 verhuisde de fabriek naar haar huidige locatie aan de rand van het Domaine de Saint-Cloud, waar ook het Nationaal Keramiekmuseum werd opgenomen. In de 19e eeuw maakten innovaties zoals de houtverbrandingsovens van Ambroise Milet (1877), geclassificeerd als historische monumenten, een uitzonderlijke keuken mogelijk. Vandaag de dag is de fabriek nog steeds een uitstekende ambachtelijke knowhow, waarbij historische modellen en hedendaagse creaties worden gecombineerd, terwijl ze deelnemen aan tentoonstellingen en kunstbeurzen.

De nationale productie van Sèvres speelde ook een belangrijke sociale rol. Al in 1748 had een "bloemenwinkel" ongeveer 20 jonge meisjes in dienst, maar de vrouwen werden toen uitgesloten van de werkplaatsen in 1753, nu thuis werken. De fabriek trok gerenommeerde kunstenaars en chemici, zoals Jean Hellot en Pierre-Joseph Macquer, die bijdragen aan het prestige.

In 2010 fuseerde het met het National Museum of Ceramics tot de stad van Keramiek - Sèvres en Limoges. Sinds 2025 is het geïntegreerd in de National Manufactures - Sèvres & National Furniture, onder toezicht van het ministerie van Cultuur. Zijn artistieke en technische erfgoed blijft een pijler van het Franse erfgoed, met werken tentoongesteld over de hele wereld.

Externe links