Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Synagoge van Nazareth, gelegen aan de Notre-Dame-de-Nazarethstraat 15 in het 3de arrondissement van Parijs, is de oudste van de belangrijkste Parijse synagogen die nog steeds in gebruik zijn. Het ontstond in 1810 toen de Ashkenazi Joodse gemeenschap van Duitse rite, vervolgens vestigde zich op Rue Sainte-Avoye (huidige Tempelstraat), werd gedwongen om de site te verlaten in 1818 na een verwijdering door de eigenaar. Dankzij een koninklijke verordening van Lodewijk XVIII in 1819 verwierf het Israelitische Consistory of Paris land tussen de straten van Neuve-Saint-Laurent (nu rue du Vertbois) en Notre-Dame-de-Nazareth om een nieuwe synagoge te bouwen, ingehuldigd in 1822.

Deze eerste synagoge, ontworpen door architect Sandrié de Jouy, die in staat is enkele honderden gelovigen te verwelkomen, vertoont snel grote structurele gebreken. In 1848 dreigde het gebouw in te storten, wat leidde tot sluiting in 1850 en sloop. Een nieuwe synagoge, gedeeltelijk gefinancierd door baron James de Rothschild, werd gebouwd volgens de plannen van architect Alexandre Thierry. Ingehuldigd op 1 april 1852, onderscheidt het zich door zijn neo-Mauresk stijl, zijn innovatieve orgel voor de periode, en zijn galerijen voorbehouden aan vrouwen, ondersteund door gietijzeren kolommen.

De synagoge van Nazareth speelde een centrale rol in het Parijse religieuze leven in de 19e eeuw. Het huisvest het hoofdkwartier van de Israelitische Centrale Consistory van Frankrijk en dient als een residentie voor de grote rabbi's van Frankrijk en Parijs tot 1875. De componist Jacques Offenbach regisseerde het koor daar zes maanden lang in 1833, en actrice Rachel woonde het regelmatig bij. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was ze het slachtoffer van een aanval in 1941 door de Revolutionaire Sociale Beweging (RSM), die materiële schade aanrichtte. De grote rabbijn Joseph Saks en zijn vrouw, gearresteerd in deze periode, stierf in deportatie.

Na de oorlog veranderde de synagoge zijn ritueel in sefarade, een weerspiegeling van de massale komst van Joden uit Noord-Afrika in de buurt. Het heeft een historisch monument in 1986 en 2019, het behoudt opmerkelijke elementen zoals een klok met dierenriem tekens (beschadigd tijdens de storm van 1999), een rozet versierd met een ster van David, en herdenking plaquettes herinneren aan zijn geschiedenis. De rond 2000 uitgevoerde renovaties hebben de originele interieurschilderingen, glas-in-lood ramen en liturgische meubels, waaronder een orgel en kaarslicht kroonluchters, gerestaureerd.

Architectureel wordt de synagoge gekenmerkt door een sobere drie-spanige gevel, opgestegen door een gekrenommeerde pediment en een republikeins motto gegraveerd rond de ingangsdeur. Binnen, de gebedsruimte, die geschikt is voor maximaal 1200 gelovigen, bestaat uit twee verdiepingen van galerijen voor vrouwen, alleen gebruikt op grote feesten. De twaalf vensters symboliseren de twaalf stammen van Israël. De synagoge van Nazareth blijft een belangrijke getuige van het Joodse erfgoed van Parijs en zijn evolutie sinds de 19e eeuw.

Externe links