Eerste ontdekking van begrafenissen années 1880 (≈ 1880)
Gelukvolle ontdekking voor de opgravingen.
1952
Begin van archeologische opgravingen
Begin van archeologische opgravingen 1952 (≈ 1952)
Gelanceerd op een kruising.
1ᵉʳ décembre 2016
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 1ᵉʳ décembre 2016 (≈ 2016)
Bescherming van de hele site.
3 décembre 2021
Classificatie van Merovingische elementen
Classificatie van Merovingische elementen 3 décembre 2021 (≈ 2021)
Betere bescherming van graven en overblijfselen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
In totaal zijn alle graven ontdekt, de fanum, de votiefput en de overblijfselen begraven met de grond van het perceel waarop ze zijn gelegen, evenals de Golgotha, de stations van de kruisweg en de kapel van St.Barbe, zoals vertegenwoordigd op het plan gehecht aan het decreet (Box 8.152): inschrijving bij volgorde van 1 december 2016; Alle graven ontdekt, het fanum, de votiefput, de overblijfselen begraven, met de grond van het perceel die ze, in totaal, vormen de plaats van de Merovingische necropolis, met uitzondering van de Golgotha, de 13 stations van de weg van het kruis, de kapel van Sainte-Barbe en de toegangspoort, gelegen op de plaats bekend als "Bois de Butte," op Parcel nr. 152 verschijnend in de kadaster sectie 8, zoals afgebakend op het plan gehecht aan het decreet: indeling bij decreet van 3 december 2021
Kerncijfers
Information non disponible - Geen historisch karakter aangehaald
De bronnen noemen geen acteurs.
Oorsprong en geschiedenis
De Merovingische necropolis van Audun-le-Tiche is een belangrijke archeologische site van de 7e eeuw, gelegen in de Bois de Butte, nabij de oude vicus Aquaeductus. Het strekt zich uit over ongeveer 700 m2 en onderscheidt zich door zijn 250 graven, 201 waarvan worden opgegraven, onthullen verschillende typologieën: volle aarde, sarcofaag, en vooral metselwerk graven .. een zeldzame eigenschap. De laatste werden gebouwd met opnieuw gebruikte Gallo-Romeinse moellons, met name uit een aangrenzende (heiligdom) fanum uit de I-IV eeuwen. Dit fanum, gewijd aan heidense aanbidding, diende waarschijnlijk als steengroeve voor latere christelijke begrafenissen.
De eerste begrafenissen werden toevallig ontdekt in de jaren 1880, maar systematische opgravingen begonnen pas in 1952, toen een kruisweg werd gebouwd op de heuvel. De plaatselijke mijnbouw veroorzaakte echter de vernietiging van verschillende graven voorafgaand aan hun studie. De site, die ook een votive bron en begraven resten bevat, werd in 2016 als historische monumenten vermeld en werd gedeeltelijk geclassificeerd in 2021 voor zijn merovingische elementen. De organisatie in "uitlijnende begraafplaats" en het hergebruik van oude materialen maken het een unieke getuigenis van begrafenispraktijken tussen de late oudheid en de Hoge Middeleeuwen.
De historische context onthult een voortdurende bezetting van de site: het Gallo-Romeinse fanum, actief tot de vierde eeuw, maakte plaats voor een christelijke necropolis in de zevende eeuw, die de religieuze en culturele transitie van de regio illustreert. De aanwezigheid van de Golgotha, de kruiswegstations en de kapel van St.Barbe (uitgesloten van de ranglijst van 2021) onderstreept de middeleeuwse en moderne oogst van deze historische plek. De opgravingen onthulden ook hergebruikte gesneden elementen, die de verbinding tussen de twee perioden bevestigen.
Audun-le-Tiche, geïntegreerd in de Gemeenschap van gemeenten van de Pays Haut Val d'Alzette, haalt zijn naam uit het middeleeuwse Latin Aquaeductus, misschien het oproepen van een oud Romeins hydraulisch systeem. De necropolis, eigendom van de gemeente, is nu een beschermd gebied, hoewel de precieze locatie (27 rue Lorraine) en de bereikbaarheid gedeeltelijk gedocumenteerd blijven. De beschikbare bronnen (Wikipedia, Mérimée basis) benadrukken haar uitzonderlijke karakter voor de studie van Merovingische begrafenispraktijken in Lotharingen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen