Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het neoklassieke huis Jamme de la Goutine, gelegen in Mazamet, werd tussen 1810 en 1830 gebouwd door de graaf van Milhau, lokale architect en neef van de sponsor. Deze laatste stamde af van Pierre Bosviel (1694-1754), een koopman en eeuwigdurende burgemeester van Mazamet, geanopteerd als Bosviel de Lagoutine. Het huis, rechthoekig, stijgt op een kelder, een verhoogde begane grond en een hoge verdieping, met een zuidelijke gevel met zeven overspanningen ritmisch door Toscaanse pilasters. Navès zandsteen modellen en het driehoekige pediment met het familiewapen benadrukken zijn klassieke elegantie.

Binnen communiceren de ontvangstkamers met elkaar, georganiseerd rond een grote stenen trap. Een oud plan getekend Mars of Marit onthult de oorspronkelijke verdeling: eetkamer en keuken in het zuiden, centrale woonkamer geflankeerd door kamers en kasten in het noorden. Het landgoed, dat in 1886 gedeeltelijk werd gesloten voor stedelijke ontwikkelingen (rue de la République, chemin de fer), werd geleidelijk gefragmenteerd in de 20e eeuw. Verkocht in 1991 in het Castres-Mazamet Ziekenhuis, het huis, geclassificeerd als een historisch monument in 1992-1993 is nu verlaten.

De architectuur mixt Griekse invloeden (twee pilasters van de East Gable, pediment versierd met baai bloemenslingers) en burgerlijke functionaliteit. De westelijke gevelwand, bedekt met leisteen, contrasteert met de holle dakpannen. Het landgoed, ooit uitgestrekt, werd gebruikt om industriële huizen te bouwen tussen 1907 en 1928, tijdens de opgraving van Pasteur straten, Jules Ferry en de Bevrijding. Alain Jamme de Lagoutine, de laatste familieeigenaar, liet het kasteel in 1991 afdalen, wat het einde betekende van het woongebruik.

Het huis is beschermd vanwege zijn erfgoed belang en illustreert de weelde van de 19de eeuwse Mazametische elites, verbonden aan industrie en handel. De huidige situatie weerspiegelt, ondanks zijn ranking, de uitdagingen van het behoud van particuliere historische gebouwen. Lokale materialen (Naves zandsteen) en de symmetrie van de verhogingen getuigen van regionale knowhow, terwijl de interieurregelingen (huishoudsmodder, latrines) de sociale organisatie van de periode onthullen.

Externe links