Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Nitray Dam, gebouwd op de Cher tussen Atheus-sur-Cher en Saint-Martin-le-Beau (Indre-et-Loire), is een naaldwerk gebouwd in 1841 als onderdeel van een project om de bevaarbare rivier tussen Montluçon en Tours te herstellen. Het maakt deel uit van een reeks van 16 dammen ontworpen door de ingenieur Camille Bailloud, volgens het principe van Charles Antoine Poirée, om het riviertransport te vergemakkelijken.

Op zijn hoogtepunt in de jaren 1850-1860, zag de Cher de transit van tot 67.000 ton van de jaarlijkse koopwaar. De spoorwegconcurrentie verminderde dit verkeer echter drastisch: in 1875 werden slechts 20.000 ton vervoerd. Ondanks consolidatiewerkzaamheden in 1894 werd de Cher in 1957 ongeschikt verklaard voor commerciële navigatie, waardoor er alleen ruimte was voor recreatieve activiteiten.

De Nitray Dam, 40 meter breed en 2,45 meter hoog, bestaat uit een betonnen radiator die ongeveer 600 houten naalden verticaal gerangschikt. Een aangrenzende sluis, voorzien van busque houten deuren, maakt het mogelijk om een hoogte van 1,25 m. Er zijn twee huizen en een broodoven in de broederij, gemaakt van gesneden steen, terwijl een molen en een weir bezetten de rechteroever.

Hoewel de commerciële scheepvaart was verdwenen, was de dam onderhouden voor plezier. In 1997 werden de houten deuren identiek vervangen. Het werd op 7 juli 2011 na de verwoesting van de Mazelles dam in 1999-2000 definitief uitgeroepen tot historisch monument. Een model in de kluis verklaart hoe het werkt.

De site illustreert de hydraulische techniek van de 19e eeuw en de geleidelijke achteruitgang van de binnenwateren in het licht van het moderne vervoer. Zijn inscriptie is bedoeld om dit technische erfgoed te behouden, vandaag open voor het bezoek en getuigenis van de industriële geschiedenis van de Touraine.

Externe links