Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame-de-Carmes kapel, gelegen in het dorp Carmès op 2 km van Nulliac (Morbihan), is een Latijns-katholiek gebouw dat voornamelijk van graniet en leisteen is gebouwd. Deels daterend uit de 15e eeuw (nef, transept, klokkentoren-porch met de datum van 1521), werd het grondig gerenoveerd in de 18e eeuw: herschikte kluis, uitgebreid koor van een axiale sacristie, en verrijkt interieur. Zijn naam, vaak per ongeluk geassocieerd met de Carmelieten, zou afkomstig zijn van de Bretonse Car ar maez ("velddomein"). De kapel profiteerde van de bescherming van de familie van Rohan, wat de rijkdom van zijn meubels en schilderijen verklaart.

Het interieur, geclassificeerd als Historisch Monument sinds 1980 met de fontein en sacristie, omvat een olie-geschilderd paneel door La Palme in 1705, voltooid in 1778 door Deduy en gerestaureerd in de 19e eeuw. De zestien panelen illustreren de mysteries van de rozenkrans en het leven van Christus, overtroffen door evangelist portretten en kerkhervormers. De kapel herbergde ooit de broederschappen van de Zielen van Purgatorium en Scapular, en haar jaarlijkse vergeving in augustus trekt nog steeds trouw aan. De klokkentoren, die door een leien pijl wordt overweldigd, en de veelhoekige traptoren getuigen van de hybride architectuur, die middeleeuwse en klassieke stijlen mixt.

De muurschilderingen, gedeeltelijk getekend La Palme (1705), vertellen belangrijke afleveringen van het leven van de Maagd en Christus. De zuidelijke veranda, bedekt met portretten van de apostelen, en de oostelijke deur met gebroken bogen versierd met pamps weerspiegelen de invloed van lokale werkplaatsen. De werken van de 18e eeuw (herschikking van de kruisvaarders en koor in 1768, hoge delen van de klokkentoren) markeerden haar evolutie, terwijl de moderne restauraties (1986-1990 door de François Bailly workshop) dit erfgoed bewaarden. Zijn generatie-vervormde naam en Rohan-gerelateerde geschiedenis maken het een symbool van Bretonse erfgoed.

De kapel, eigendom van de gemeente Neuliac, is een opmerkelijk voorbeeld van polylithische religieuze kunst in Bretagne. Zijn Latijnse dwarsplan, zijn lengte van 33 meter, en zijn vierkante granieten toren maken het tot een imposant gebouw. De gebruikte materialen zijn lichtblauwe leisteen, Pontivy graniet, brioverons en lokale grondstoffen. Geclassificeerd om zijn geschilderde decoraties en fontein, blijft het een plaats van toewijding en viering, vooral tijdens de zomer vergeving, die een traditie meerdere malen honderd jaar.

Externe links