Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Lamourguier, in Narbonne, werd geciteerd als Sint-Maria in 782 toen graaf Milon en aartsbisschop Daniel werden beoordeeld. In de 11e eeuw ging het over in de handen van de Nicolaïeten, ketterse geestelijken, voordat het werd gehecht aan de abdij van Saint-Victor van Marseille onder de naam Beata Maria de la Morguia. Deze Benedictijnse priorij, van zuidelijke gotische stijl, wordt gekenmerkt door een unieke schip bedekt met frame, middenrif bogen, en een crenellated bed geïntegreerd met de wallen.

In de 16e eeuw daalde de priorij: de mis werd meer gevierd in 1572, en in 1602, slechts drie religieuzen bleven. In 1662 spoorde aartsbisschop François Fouquet, verbannen naar Alençon, de priorij aan om zich bij de gemeente van Saint-Maur, die hem hersteld. Na de revolutie werden de kloostergebouwen een kazerne (1824.

Het gebouw, gekenmerkt door een zeldzame scheur van de curve in zijn eerste middenrif boog, behoudt romaanse overblijfselen (baie en plein hangre, portail meridional) en een openwerk galerij van de veertiende eeuw. Het bed, in combinatie met de wallen, getuigt van zijn defensieve rol. In 1871 herbergde de kerk kort de Revolution Club tijdens de Commune van Narbonne. Sinds 2018 is ze afwezig na de overdracht van haar collecties aan het Narbo Via Museum.

Externe links