Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-del-Roure, ook wel Santa Maria de la Roure in het Catalaans genoemd, is een 12e-eeuws religieus gebouw gelegen in Taillet, in de Pyrénées-Orientales. Gerangschikt een historisch monument sinds 2006, het wordt gekenmerkt door zijn unieke nave Romaanse architectuur en zijn klokkentoren-muur. De naam komt van een vervorming van Santa Maria de la Rovira, die al in 1288 (S. Maria de Ruyra) en 1371 (eccl. Sce. Marie de la Ruyra) werd bevestigd. De plaats, geïsoleerd ten oosten van het dorp, domineert een gehucht dat zijn naam nam, wat een oud lokaal belang suggereert.

De kapel wordt geassocieerd met een Mariaanse legende: rond 1100, zou een herder een icoon van de Maagd hebben ontdekt op de top van een eik, waar een os vaak ging. In 1242 werd de abdij van Santa Maria de Vallbona opgericht. Deze chronologische tegenstelling verhindert niet dat hermitage beschouwd wordt als een van haar eerste bezittingen. De kerk werd een pelgrimsplaats, en een stuk eik, waarvan bekend is dat hij koorts geneest, is daar nog steeds bewaard gebleven.

Het interieur herbergt een altaarstuk ter bescherming van 12e eeuwse muurschilderingen, evenals fresco's in de cul-de-vier apse. Deze elementen, gecombineerd met haar turbulente geschiedenis (verleden onder de begeleiding van de heren van Oms in 1578), maken het tot een zeldzame getuigenis van Catalaanse romaanse kunst. Twee houders van de winst zijn bekend: Joachim Balderan (1715) en Jean-Laurent d'Aguillon (1768), voormalig Canon van de kathedraal van Perpignan. Het gebouw, een gemeenschappelijk eigendom sinds zijn inscriptie, blijft een symbool van het Occitaanse religieuze erfgoed.

Externe links