Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame du Roncier, gelegen in Rostrenen in de Côtes-d'Armor (Bretagne), is een monument uit het begin van de 14e eeuw. Vanuit deze primitieve periode blijft het kruis van de transept, zijn lengtes, evenals de zijpoort geméénée opening op de zuidelijke veranda. De laatste behoudt in zijn onderste deel tien getrilobeerde archeaturen, kenmerkend voor de gotische stijl, terwijl het bovenste deel, versierd met twaalf renaissance niches bekroond met schelpen en gescheiden door geometrische pilasters, dateert uit de zestiende eeuw. De armen van Jehanne de Rosten en Alain de Rohan, zichtbaar op de arcades, getuigen van hun beschermheerschap in de 14e eeuw.

De kerktoren, gebouwd tussen 1676 en 1678 markeerde een belangrijke wederopbouwfase in de zeventiende eeuw, evenals de gevels van het transept, het koor en de sacristie. Het schip en de onderkant werden volledig herbouwd in 1888 volgens de plannen van architect Henri Guérin. Onder de opmerkelijke elementen, drie 18e-eeuwse altaarstukken sieren het interieur, terwijl de zijpoort, geclassificeerd als historische monumenten in opdracht van 22 oktober 1913, getuigt van de erfgoedwaarde van de site. De westelijke toren werd toegevoegd in 1776, als aanvulling op de architectonische evolutie van het gebouw.

De kerk Notre-Dame du Roncier belichaamt aldus bijna vijf eeuwen Bretonse religieuze en architectonische geschiedenis, waarbij middeleeuwse, renaissance- en klassieke invloeden worden gemengd. De zuidelijke veranda, met name emblematische, illustreert de overgang tussen de flamboyante gotische en renaissance vormen, terwijl de latere toevoegingen weerspiegelen de liturgische en esthetische evoluties van de zeventiende en achttiende eeuw. De gedeeltelijke bescherming van 1913 onderstreept het belang ervan in het erfgoed van Côtes-d'Armor, waar het een plaats van aanbidding en lokale herinnering blijft.

Externe links