Obelisk van de achttiende eeuw à Louvilliers-en-Drouais dans l'Eure-et-Loir

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De 18e-eeuwse obelisk Louvilliers-en-Drouais is een klein monument opgericht om de administratieve grenzen tussen de algemeenheden van Parijs en Alençon te definiëren. Gebouwd tijdens de regering van Lodewijk XV, maakt het deel uit van de modernisering van het Franse wegennet. De structuur bestaat uit een rechthoekige basis die door een stenen piramide wordt gedragen, ooit bekroond met een gesneden fleur de lelies, nu uitgestorven.

Volgens de mondelinge traditie zou dit monument twee keizerlijke haltes hebben meegemaakt. Op 22 mei 1811 Napoleon Ik en zijn vrouw Marie-Louise hadden lunch in de buurt op een reis. Vier jaar later, op 22 juni 1815, zou Napoleon onderweg naar zijn ballingschap een korte pauze hebben genomen voor een maaltijd. Deze anekdotes, hoewel niet verifieerbaar door hedendaagse geschreven bronnen, dragen bij aan de lokale legende rondom dit monument.

De obelisk ligt op de hoek van de Louvilliersweg, tussen Dreux en Nonnancourt. De huidige staat behoudt zijn oorspronkelijke topelement niet langer, maar zijn piramidale structuur en zijn historische grenspijlerfunctie maken dit tot een zeldzame getuigenis van de wegontwikkelingen van het oude regime. De geschatte locatie, die als 'a priori bevredigend' wordt aangemerkt, plaatst het monument bij National Highway 12, in een gebied gekenmerkt door de geschiedenis van koninklijke en keizerlijke bewegingen.

Externe links