Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

In augustus 1804 werd onder Napoleon I door de astronoom Maurice Henry (1763 Hun doel was om een basis van 19.045 km te meten tussen de twee plaatsen, bekend als de Ensisheim basis, om een topografische kaart van Zwitserland te maken dan onder Franse overheersing. Deze afstand, de langste ooit gemeten op dat moment, diende als referentie voor geologische driehoeksberekeningen.

De steles, geïnspireerd door Egypte's post-campagne Egypte (1798 Die in Oberhergheim draagt een gedenkteken waarin zijn rol in het in kaart brengen van de Helvetia en het bepalen van de figuur van de Aarde wordt gespecificeerd. Oorspronkelijk, een Bonaparte beeltenisschild versierd de Sausheim stele, vernietigd door de Oostenrijkers tijdens de invasie van 1813.

Geclassificeerd als historische monumenten in 1979, symboliseren deze steles de wetenschappelijke toewijzing van het grondgebied door Napoleontische Frankrijk. Hun ontwerp weerspiegelt ook de technische vooruitgang van de tijd, waarbij geodesie, astronomie en keizerlijke ambitie worden gemengd. De Sausheim stele werd in 1985 gerestaureerd, terwijl die van Oberhergheim zijn oorspronkelijke staat behoudt, een materiële getuige van deze cartografische onderneming.

Het eerste project omvatte een derde stele op Jungholtz-Thierenbach en een andere locatie voor Sausheim (Rixheim Hill), aangepast vanwege atmosferische brekingseffecten. Deze aanpassingen illustreren de technische uitdagingen waarmee 19e-eeuwse geodesici worden geconfronteerd, waarbij wiskundige precisie wordt gecombineerd met milieubeperkingen.

Externe links