Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Ollwiller, gelegen op de gemeentelijke bank van Wuenheim aan de voet van de Hartmannswillerkopf, wordt genoemd sinds 1180 evenals van de Cisterciënzer abdij van Place Crescent. De monniken verbouwden de wijngaard in de 13e eeuw. In 1260 bouwde de familie Waldner van Freundstein een versterkte burcht met gracht, onder de suzerainetie van de bisschop van Straatsburg, op voorwaarde dat er in oorlogstijd een garnizoen werd gehuisvest. Het landgoed werd verwoest door oorlogen, waaronder de Rustauds en de Dertigjarige Oorlog.

In de 18e eeuw verpletterde graaf Christian Frédéric Dagobert van Waldner de Freundstein, luitenant-generaal van de koning, het middeleeuwse fort om een elegant kasteel met Franse tuinen te bouwen. Het landgoed verwelkomt persoonlijkheden als Louis XV. In 1825 werd het verkocht aan de industrieel Jacques Gabriel Gros, die het gerenoveerd en een departementale boerderij-school (1849-1853). Zijn erfgenamen, waaronder Aimé Gros-Schlumberger, moderniseerden het landgoed tot de Eerste Wereldoorlog.

Tijdens de oorlog van 1914-1918 werd het kasteel in 1915 door mortiervuur verwoest. Na de wapenstilstand herbouwde Henry Gros-Bourcart, erfgenaam en agronoom ingenieur, het landgoed en herleefde de wijnbouw. In 1959 sloot het kasteel zich aan bij de kelder van de oude Armand. In 2011 verwoestte een brand zijn oudste deel. Sinds 2020 behoort het tot de Mack-familie, oprichter van Europa-Park, die een nieuwe ontwikkeling voor zijn wijngaard overweegt.

Het terroir van Ollwiller, geclassificeerd als een grote cru in 1983, is gebaseerd op kalksteen merels en zandstenen. Het kasteel is een van de twee in de Elzas om wijn te produceren onder de naam "Château," met name een beroemde zwarte pinot. Zijn geschiedenis verbindt architectonisch erfgoed, militaire conflicten en Elzas wijntraditie.

Externe links