Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Verduron is een versterkte Celto-ligure woning, gesticht aan het einde van de derde eeuw voor Christus en verlaten aan het begin van de tweede eeuw voor Christus, op een heuvel op +195 m boven de zeespiegel in het 15e arrondissement van Marseille. Deze 1.200 m2 groot terrein, lokaal bekend als "suikerbrood," beheerst een protohistorisch pad naar de Estaque en de Marignane vlakte. Het plan combineert een top vierkant van 12 x 12 m (vaak ten onrechte genoemd "draai") en een helling trapezoïde, omgord door een muur van steengebonden muren van klei, dik van 0,8 tot 1 m. De toegang was via een versterkte zuidoostelijke poort.

De pre-Romeinse habitat, georganiseerd in 36 terrassen cellen, onthult een groot grondwerk om het steile reliëf aan te passen. Archeologen hebben gebieden van verwarmde steen geïdentificeerd, wat het gebruik van vuur suggereert om de gesteentestroom te vergemakkelijken. Twee interne straten, parallel aan een noord-zuid longitudinale muur, geserveerd cellen bevestigd aan de muur of muur. Er werd geen spoor van herontwikkeling gevonden, wat een korte bezetting en gewelddadige vernietiging door katapulten bevestigde, mogelijk gekoppeld aan conflicten met de Grieken van Massalia (het oude Marseille) of Rome.

De site werd ontdekt in 1905 door de beeldhouwer Stanislas Clastrier tijdens het opruimen. De opgegraven voorwerpen (ijzeren gereedschappen, gegraveerde stenen) en de reguliere structuur (subrectangular behuizingen met uitgelijnde cellen) leidden de onderzoekers tot een versterkte boerderij of bezette barakken rond 200 v.Chr. Gerangschikt Historisch Monument in 2004, het oppidum blijft bedreigd, zoals blijkt uit een artikel van Marsactu (2017) waarin wordt gewezen op het risico van begrafenis. Zijn rol als grens van het Massaliet-chora (Oude Marseille grondgebied) en de vernietiging ervan zou een overname van het grondgebied door de Phocean stad kunnen weerspiegelen.

Externe links