Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Popidum de Vié-Cioutat is een protohistorische archeologische site verspreid over de gemeenten Mons en gedeeltelijk Monteils, in de Gard (Occitaanse regio). Het ligt 9 km ten oosten van Alès, op een kalksteenplateau, binnen een dicht netwerk van regionale oppida, waaronder die van Alès, Rousson, Vézenobres en een Romeins kamp bij Euzet. Deze strategische positionering suggereert een complexe territoriale organisatie tijdens de Protohistorie, gekenmerkt door uitwisselingen en rivaliteiten tussen sedentaire gemeenschappen.

Archeologische opgravingen, uitgevoerd in 1952-1953 en vervolgens grondig tussen 1966 en 1968 onder leiding van Bernard Dedet, onthulden drie verschillende fasen van de bezetting. De eerste dateert uit de Chalcolithische periode, gevolgd door een tweede tussen de zesde en vierde eeuw voor Christus, en een derde in de eerste en tweede eeuw voor Christus. Deze lagen weerspiegelen een continue en adaptieve bezetting, die de culturele en technologische ontwikkelingen van de protohistorische en Gallo-Romeinse samenlevingen weerspiegelt.

Oppidum werd genoemd als historische monumenten op 3 mei 1982, het erkennen van zijn erfgoed belang. Bernard Dedet's onderzoek, gepubliceerd in gespecialiseerde tijdschriften zoals de Narbonnaise Archeological Review (1973) en Documents d'archéologie sudière (2018), heeft gedocumenteerd habitat structuren, wallen en artefacten, die waardevolle inzichten in het dagelijks leven en de sociale organisatie van de lokale bevolking. Deze site blijft een belangrijke mijlpaal in het begrijpen van nederzettingsdynamiek in Languedoc-Roussillon voorafgaand aan de romanisering.

Externe links