Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Mont-Pezou, gelegen in Vallauris in de Alpes-Maritimes, is een archeologische site geïdentificeerd door Paul Sénequier in 1882. De top van de heuvel (269.9 m boven de zeespiegel) wordt omgord door een muur met een dubbele omtrek van 500 m, 2 tot 3 m hoog gehouden. De opgravingen van Maurice Sechter in de jaren zestig onthulden overblijfselen die teruggaan tot de tijd van het laatste brons (weg 0,90 m diep), hoewel de precieze datering van de leefruimte onzeker blijft (Bronstijd of Tweede IJzertijd).

De Romeinse bezetting van het oppidum wordt bevestigd door ontdekkingen van valuta's (waaronder die van Tetricus), gesigilleerd aardewerk en glaswerk van de derde eeuw. De site werd vernietigd aan het einde van het Romeinse Rijk, zoals blijkt uit deze artefacten. Grond die de resten bevatte werd beschermd door twee inscripties naar historische monumenten, in 1978 en 1983, die specifieke percelen (kadastre AD, AE, AI, D) omvatten.

De eerste wetenschappelijke studies dateren uit het begin van de 20e eeuw, met het werk van de kolonel van de stad Avray rond 1900. De Sechter (1964-1965) peilingen onthulden overvloedig meubilair (keramiek, metalen voorwerpen, munten), wat een voortdurende bezetting sinds de Tweede IJzertijd suggereert. Ondanks deze ontdekkingen beperkt het ontbreken van recente opgravingen de nauwkeurigheid van de exacte oorsprong van de locatie, inclusief de bouwdatum van de leefruimte.

Mont-Pezou illustreert het strategische belang van de oppida liguren in de regio, die dienen als toevluchtsoord en een plek om de communicatieroutes te controleren. Zijn positie aan de rand van het Cannet versterkt zijn rol in de oude territoriale dynamiek, tussen lokale invloeden en progressieve Romeinse overheersing.

Externe links