Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De oude synagoge van Mende is een middeleeuws gebouw gelegen in het westelijke deel van de stad, in het hart van de oude Joodse wijk. Deze wijk, begrensd door de wallen en de Rue du Chastel, herbergde een Joodse gemeenschap die tussen 1229 en 1306 werd bevestigd. De synagoge, geïntegreerd in een woning, was een centrale plaats voor deze gemeenschap tot de verdrijving van de Joden uit Gevaudan in 1306 door Philip de Bel. De eigenaar van de tijd, Ferrier de Jood, werd vervolgens van zijn eigendom afgezet ten behoeve van bisschop Willem VI Durand.

Na 1310 werd het gebouw veranderd in een christelijk klooster onder impuls van de bisschop, die daar de priesters van het College van Allerheiligen, opgericht ter nagedachtenis aan zijn oom, Guillaume V Durand. Dit klooster bleef tot de Franse Revolutie, toen het gebouw werd verkocht als nationaal goed. Sindsdien is het eigendom van verschillende particuliere eigenaren en heeft het herstel ondergaan, vooral in de jaren zeventig.

Het gebouw, door en met twee adressen (17 rue Notre-Dame en rue Léopold Monestier), behoudt een middeleeuwse verdeling met drie verdiepingen galerieën op de binnenplaats. In 1930 werd het gedeeltelijk als historische monumenten opgenomen en in 2018 werd het door het stadhuis van Mende overgenomen. Beveiligde elementen zijn gevels, daken, vloer en doorgang, die in 1996 bij decreet werden geregistreerd.

Externe links