Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Overdekte fontein van de abdij van Pontpoint à Pont-Sainte-Maxence dans l'Oise

Patrimoine classé
Patrimoine urbain
Fontaine
Fontaine couverte

Overdekte fontein van de abdij van Pontpoint

    D123E
    60700 Pont-Sainte-Maxence
Eigendom van een particulier bedrijf
Fontaine couverte de labbaye du Moncel de Pontpoint
Fontaine couverte de labbaye du Moncel de Pontpoint
Fontaine couverte de labbaye du Moncel de Pontpoint
Fontaine couverte de labbaye du Moncel de Pontpoint
Fontaine couverte de labbaye du Moncel de Pontpoint
Crédit photo : P.poschadel - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1309
Stichting van de abdij
XIVe siècle
Bouw van de fontein
1792
Verkoop als nationaal goed
23 juin 1933
Indeling van de fontein
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Fontein bedekt door Moncel Abbey in Pontpoint: inscriptie bij decreet van 23 juni 1933

Kerncijfers

Philippe le Bel - Koning van Frankrijk Stichtte de abdij in 1309.
Philippe de Valois - Koning van Frankrijk De leiding heeft de fontein gevoed.
Pernelle de Troyes - Eerste abdis (1336-1344) Verslaafd na zijn dood in 1355.

Oorsprong en geschiedenis

De overdekte fontein van de abdij van Moncel, gelegen in Pontpoint nabij Pont-Sainte-Maxence, dateert uit de 14e eeuw. Het werd gebouwd op hetzelfde moment in de abdij opgericht in 1309 door Philippe le Bel voor de clarisse nonnen. Aangedreven door een externe bron via een leiding gefinancierd door Philippe de Valois, werd het voornamelijk gebruikt om het nonnenlinnen te wassen.

Het toilet in verband met de fontein, gedeeltelijk begraven, was toegankelijk via de trap en oorspronkelijk overdekt. Hoewel bescheiden, weerspiegelde dit hydraulische systeem de autonomie die de abdij zocht, met zeven bronnen op haar landgoed. De fontein, geclassificeerd als een historisch monument in 1933, werd gerestaureerd door de Club du Vieux Manoir na eeuwen van verlatenheid.

De abdij van Moncel, waar de fontein van afhankelijk was, was een plaats van gebed en retraite voor de vrouwelijke aristocratie. De stichting maakte deel uit van een politieke strategie van Philip de Bel, geadviseerd door Franciscanen, na de onderdrukking van de Tempeliers. De fontein, hoewel discreet, illustreert middeleeuwse vindingrijkheid in waterbeheer, essentieel voor een geïsoleerde kloostergemeenschap.

Na de Revolutie werd de abdij verkocht als nationaal eigendom en gedeeltelijk afgebroken, maar de fontein overleefde. In de 19e eeuw werd de site een wijnboerderij voordat ze werd gered door vrijwilligers in de 20e eeuw. Vandaag de dag blijven de fontein en de wasbeurt, hoewel de oorspronkelijke dekking ontbreekt, zeldzame getuigenissen van middeleeuwse kloosterinfrastructuur.

Archeologische opgravingen in de buurt van de abdij in 1997 onthulden sporen van Gallo-Romeinse en middeleeuwse bezetting, maar geen directe verbinding met de fontein. Dit laatste, met zijn bekken onder en zijn voedingssysteem, toont een geavanceerde hydraulische beheersing voor de tijd, typisch voor goed uitgeruste koninklijke abdijen.

In tegenstelling tot andere elementen van de abdij, zoals het klooster of de abdij, heeft de fontein weinig structurele veranderingen ondergaan. Zijn classificatie in 1933, gescheiden van de abdij (geclassificeerd in 1920), onderstreept zijn erfgoed belang. Het is nu toegankelijk tijdens bezoeken aan het landgoed, beheerd door de Club du Vieux Manoir.

Externe links