Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Overdekte steeg en menhir van Prajou-Menhir à Trébeurden en Côtes-d'Armor

Patrimoine classé
Patrimoine Celtique
Allées couvertes
Côtes-dArmor

Overdekte steeg en menhir van Prajou-Menhir

    13-15 Rue de l'Île Grande
    22560 Trébeurden
Allée couverte de Trébeurden
Allée couverte de Trébeurden
Allée couverte de Trébeurden
Allée couverte de Trébeurden
Allée couverte de Trébeurden
Allée couverte de Trébeurden
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Allée couverte et menhir de Prajou-Menhir
Crédit photo : LudovicRivallain - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
400 av. J.-C.
300 av. J.-C.
0
1900
2000
Néolithique final (vers 2 100 - 2 400 av. J.-C.)
Bouw en gebruik
Années 1950-1960
Archeologische vondsten
1956
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Overdekte oprit (zaak C 710): indeling bij decreet van 27 maart 1961

Kerncijfers

Jean L’Helgouach - Archeoloog Studeerde en doorzocht de site (1957, 1966)

Oorsprong en geschiedenis

De overdekte wandelweg en de Menhir de Prajou-Menhir, gelegen in Trebeurden aan de Côtes d'Armor, zijn symbolische overblijfselen van het Bretonse Neolithicum. Het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument in 1956, onderscheidt zich door zijn architectuur in twee delen: een 9,50 m lange master slaapkamer, uitgebreid met een trapezium terminal cel. De ingang, gericht op het oosten (azimut 105°), omvat een vestibule en een smalle doorgang, een terugkerende regeling in de overdekte gangpaden van de regio, zoals in La Roche-aux-Fées of Lesconil.

Het interieur is uitzonderlijk, met weddenschappen sculpturen en gravures vertegenwoordigen paren van borsten, gestileerde vierkante idolen, en speerpunten. Deze motieven, waarvan sommige noordelijke invloeden oproepen (Kragenflaschen vazen) of Cyprioten (geplatte speerpunten), suggereren zowel een begrafenis als een heiligdom functie. Drie orthostaten van de kamer en vier van de terminale cel dragen deze decoraties, waaronder een vierkant idool opgestegen door een lacrosse appendix, uniek in de Bretonse overdekte gangpaden.

De opgravingen onthulden een bescheiden maar onthullend funerair meubilair: vuursteen gereedschap (pijlpunten, schraper), kwarts kralen, en grove keramiek geassocieerd met de Seine-Oise-Marne cultuur. De afwezigheid van houtskool voorkomt nauwkeurige koolstofdatering, maar de stijl van aardewerk en gravures zou het monument plaatsen tussen 2100 en 2.400 v.Chr., tijdens het laatste Neolithicum. De aangrenzende menhir, 2,20 m hoog, diende waarschijnlijk als indicatie voor het graf.

De archeoloog Jean L. Helgouach, die de site bestudeerde in de jaren 1950-1960, benadrukte de rijkdom van de instelling van de terminal cel, geïnterpreteerd als een heiligdom. Vergelijkingen met andere megalithische sites (Mougau-Bihan, Crec Ondanks de gedeeltelijke staat (een originele gegraveerde plaat wordt bewaard in het Nationaal Archeologie Museum), de site blijft een belangrijke getuigenis van neolithische kunst en begrafenispraktijken in Armoric.

Externe links