Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Palais de Chaillot werd gebouwd tussen 1934 en 1937 op de heuvel van Chaillot, in het 16e arrondissement van Parijs, voor de Universele Tentoonstelling van 1937. Het werd ontworpen door de architecten Léon Azema, Jacques Carlu en Louis-Hippolyte Boileau en vervangt het Palais du Trocadéro, gebouwd in 1878 voor een vorige Universele Tentoonstelling. Het nieuwe paleis behoudt gedeeltelijk de structuur van de oude, vooral de curvilineaire vleugels, maar neemt een verfijnde neoklassieke stijl, in tegenstelling tot het eclectisme van het vorige gebouw.

De site Trocadéro heeft een complexe geschiedenis, gekenmerkt door architectonische projecten afgebroken sinds de Ancien Régime. In de 16e eeuw was Catherine de Medici van plan om een villa te bouwen die geïnspireerd was door de oudheid, maar het land ging toen in handen van de religie, toen werd vernietigd tijdens de revolutie. In de 19e eeuw was Napoleon I van plan om een paleis op te richten voor zijn zoon, de koning van Rome, maar het project werd verlaten. De naam Trocadéro werd in 1824 aangenomen als eerbetoon aan de Franse overwinning op Cadiz in 1823.

Het Trocadéro-paleis, gebouwd voor de Universele Tentoonstelling van 1878 door Gabriel Davioud en Jules Bourdais, herbergt aanvankelijk het Musée des Monuments Françaises en een etnografiemuseum. In 1935 werd hij gesloopt om plaats te maken voor het Palais de Chaillot. De laatste, met zijn 41.000 m2, omvat musea (Human Museum, Nationaal Marine Museum), een nationaal theater, en wordt een emblematische plaats van cultuur en diplomatie, die met name de Algemene Vergadering van de VN in 1948 en 1951.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het paleis bezet door Duitse troepen, en Adolf Hitler bezocht het in juni 1940. Na de bevrijding werd het een symbool van vrede en mensenrechten, waarin de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens in 1948 werd ondertekend. In de jaren 1950 werd het hoofdkwartier van de NAVO tijdelijk gehost voordat het volledig gewijd was aan zijn culturele roeping, met grote renovaties in de 21e eeuw, met name voor het Menselijk Museum en het Nationaal Marine Museum.

De architectuur van het Palais de Chaillot onderscheidt zich door de twee paviljoens die worden omringd door monumentale sculpturen (werken van Raymond Delamarre en Carlo Sarrabezolles), de terrastuinen met een prachtig uitzicht op de Eiffeltoren en de mensenrechtenparvis, bekend in 1985. Het nationale theater, dat meerdere malen is gerenoveerd, is een belangrijke plaats voor de live-voorstelling, terwijl de gevels, geclassificeerd als historische monumenten in 1980, illustreren de kunst deco en neo-classicisme van de inter-oorlogsperiode.

Het paleis belichaamt waarden van vrede en cultuur, zoals blijkt uit Paul Valéry's inscripties op zijn pedimenten, in opdracht van de tentoonstelling van 1937. Deze valuta's, gecombineerd met allegorische sculpturen (Hercules, Apollo), onderstrepen de symbolische dimensie ervan. Vandaag de dag herbergt het paleis de Stad van Architectuur en Erfgoed, het Museum van de Mens, en het Kaillot National Theatre, die haar rol als een plaats van herinnering en creatie.

Toekomst

Het Palais de Chaillot herbergt diverse musea, waaronder het Musée de l'Homme, de la Marine in de westelijke vleugel, het Théâtre national de Chaillot, en het Cité de l'architecture et du patrimoine in de oostelijke vleugel (Musée des monuments français, École de Chaillot en Institut français d'architecture (IFA)).

Externe links