Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Rihour Palace, gelegen in Place Rihour in Lille, is het laatste overblijfsel van een 15e eeuws paleis gebouwd door de hertogen van Valois-Bourgogne, vorsten van de Bourgondische staat. Gebouwd tussen 1453 en 1473 op een moerasachtig land vlakbij het Poissonceauxkanaal, werd het ontworpen door architect Evrard de Mazières. Ondanks fragiele materialen (steen van Lezennes en baksteen, tegen de wil van Filippus de Goede), werd het een symbool van ducale macht, voorafgegaan door een houten barrière versierd met heraldische beelden.

Door de eeuwen heen heeft het paleis verschillende branden (1700, 1756) en transformaties ondergaan, met name tijdens Lodewijk XV, die er kort bleef in 1744. Na de overname door de stad in 1664 om het een "stadshuis" te maken, werd het gedeeltelijk herbouwd in de 19e eeuw in neo-renaissance stijl door Charles Benvignat. Een brand in 1916, verergerd door avondklok en gebrek aan water, vernietigde een groot deel van het gebouw, spaarde alleen de 15e eeuwse kapel, de eretrap en enkele arcades.

Het Rihour Palace is een historisch monument in 1875 en bevat tegenwoordig slechts laatgotische elementen: de wachtkamer (nu VVV-kantoor), de kamer van het Conclaaf (voormalige hertogkapel) en een trap met revolutie. Deze resten, omringd door het monument voor de doden sinds 1929, getuigen van zijn turbulente geschiedenis, tussen Ducal macht, gemeentelijk leven en vernietiging van krijgers. De kapel, ooit versierd met schilderijen van Arnould de Vuelz (waarvan de schetsen bewaard zijn gebleven in het Hospice Gravin Museum), diende ook als een plaats van gerechtigheid.

De gewelfde kelders, nog steeds aanwezig onder het plein, herinneren aan de oorspronkelijke grootte van het paleis, georganiseerd in vierhoek rond een hof van eer. In 2004 werd tijdens de Europese culturele hoofdstad van Lille een tentoonstelling van Vasarely gehouden en werd de klokkentoren gereconstrueerd.

Externe links