Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het parlement van Dijon, oorspronkelijk het parlement van Bourgondië, werd in 1354 opgericht door hertog Philip II van Bourgondië in Beaune. Van de Curia Ducis, de raad van de hertogen van Bourgondië, was hij gehuisvest in het Hôtel des Ducs in Beaune. Nadat het hertogdom zich in 1477 bij de koninklijke nalatenschap voegde, droeg koning Lodewijk XI het over aan Dijon in 1480, in reactie op Beaune, vijandig tegenover zijn gezag. Een tweede gerechtshof werd gehandhaafd in Salins for the County, terwijl dat van het hertogdom zich permanent vestigde in Dijon in gebouwen gedeeld met de Kamer van Rekeningen.

In 1499, een epidemie van de pest, hebben parlementariërs hun toevlucht gezocht in Beaune. Pas in 1507, op voorwaarde dat er een nieuw gebouw werd gebouwd, keerden ze terug naar Dijon. Het Parlement is verrijkt met gespecialiseerde kamers: Tournelle (criminele zaken, 1524), kamer van beroep (1575) en kamer van onderzoek (1589). In de 16e eeuw weigerde hij het edict uit 1562 te registreren dat de vrijheid van aanbidding aan Calvinisten verleent. De Ligue (1588-1595) verdeelde de instelling, met een afwijkende parlement in Flavigny-sur-Ozerain, vóór de eenwording onder Hendrik IV.

De zeventiende eeuw zag aanhoudende spanningen, zoals tijdens de Fronde, waar Lodewijk XIV in 1658 moest ingrijpen door middel van een bed van gerechtigheid. In de 18e eeuw heeft de Maupeou-hervorming haar leden vernieuwd, die provinciale privileges verdedigden. Het Parlement werd in 1774 na de komst van Lodewijk XVI weer hersteld. De Revolutie liet hem met verlof in 1789, met ruimte voor een hogere rechtbank, en dan voor het huidige hof van beroep.

Het gebouw, gebouwd uit 1518, combineert Renaissance en neogotische stijlen. De Gouden Kamer (1522), de Tournelle (1549), en de Renaissance gevel (1580) met zijn deur gesneden door Hugues Sambin zijn de juwelen. De Sint Louiszaal, de Kamer van Verzoeken (plafond geschilderd door Gabriel Revel in 1688) en de Grote Kamer (historisch hart) illustreren de architectonische evolutie. Het paleis heeft in 1926 een historisch monument gearrangeerd en behoudt elementen als een gesneden houten deur, glas-in-loodramen en symbolen van gerechtigheid (evenwicht, zwaard).

De functies van het parlement waren breed: provinciale regering gedeeld met de gouverneur, versterking management, financiën, valuta's, en het opheffen van troepen in oorlogstijd. Hij nam orders op en bewaakte territoriale grenzen. Zijn macht strekte zich uit tot omstreden zaken, maar ook tot politie en wegen. Na 1789 werd het paleis achtereenvolgens een hof van beroep, keizerlijk hof en vervolgens een koninklijk hof, voordat het hof van beroep van Dijon permanent werd beschermd.

Externe links