Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De passage des Princes is een overdekte passage van Parijs in het 2e arrondissement, ingehuldigd in 1860 onder de naam Mirès, door bankier Jules Isaac Mirès. Het werd gebouwd op de site van het voormalige Princes and Europe Hotel (1806 Dit project, goedgekeurd bij een decreet van 3 september 1860, markeerde het einde van de grote bedekte passages van Parijs van de 19e eeuw, ondanks de Haussmanniaanse transformaties die vele anderen lieten verdwijnen. De architectuur, sober maar elegant, werd gekenmerkt door een dubbel-helling venster en metalen bogen in arabesken, gewaardeerd om hun smaak en hun ruime lay-out.

Het snelle faillissement van Jules Mirès, een maand na de opening, leidde tot de wederverkoop van de passage naar de Life Insurance Company (toekomstige AFF) in 1866. Tussen 1879 en 1883, exposeerde de galerie van La Vie moderne, opgericht door de uitgever Georges Charpentier, impressionistische werken en voegde een culturele dimensie toe aan de plaats. Mirès werd veroordeeld tot vijf jaar gevangenis vanwege zijn financiële problemen en gaf kort zijn naam aan de gevangenis van Mazas, die de passage tijdelijk hernoemde. Vernietigd in 1985 voor een vastgoedbedrijf, werd het identiek gereconstrueerd in 1995, met aanpassingen zoals rechte hoek en het hergebruik van originele elementen, waaronder een glazen koepel gekleurd uit de jaren 1930.

Sinds 2002 is de stad de thuisbasis van de JouéClub Village, een zakelijke ruimte gespecialiseerd in speelgoed, permanent gesloten in 2022 als gevolg van economische problemen (sociale bewegingen, de crisis van de Covid-19, dalende opkomst). Ondanks deze gevaren blijft de passage van de prinses een architectonische getuigenis van Haussmannian Paris, die commerciële, culturele en stedelijke geschiedenis mixt. De gevels, het glazen dak en de vloer zijn sinds 1986 beschermd als historische monumenten, met behoud van een emblematisch erfgoed van het 2e arrondissement.

De oorsprong van de naam van de Princes' passage dateert uit het gemeubileerde hotel dat ooit bezet de site, achtereenvolgens gedragen onder verschillende namen (hotel des Princes, hotel van Europa) tussen 1806 en 1843. Deze plaats, bezocht door een aristocratische klantenkring tijdens de restauratie, weerspiegelde de sociale omwentelingen van de periode, tussen nobele emigratie en stedelijke modernisering. De boulevard van de Italianen, grenzend aan de passage, droeg zelf namen met betrekking tot deze periode, met de nadruk op de link tussen toponymie en politieke geschiedenis.

Architectureel werd de passage gekenmerkt door een lichte metalen structuur, typisch voor de prestaties van het Tweede Rijk, met een zenithal glazen raam dat een commerciële galerij verlicht. De reconstructiewerkzaamheden van de architecten A. Georgel en A. Mowiec in 1995 trachtten deze oorspronkelijke geest te herstellen en ruimtes aan te passen aan hedendaagse toepassingen (kantoren, woningen, winkels). De kleurrijke glazen koepel, versierd met rozen, en de toegang veranda op de Rue de Richelieu behoren tot de zeldzame elementen van het tijdperk bewaard gebleven, symbolen van een erfgoed zowel functioneel als esthetisch.

Externe links