Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis van de Pâtissier, ook wel het huis Francony of Tenant, is gelegen in Périgueux, Dordogne (New Aquitaine). Hoewel vaak geassocieerd met de 14e eeuw, wijzen bronnen op een belangrijke constructie of wijziging in de 15e eeuw, met architectonische sporen van deze periode. De Renaissance Gate, gedateerd 1518 door de latel ("DOMUS CONSTRUCTIO ANN Dni 1.S1.8"), markeert een aanzienlijke modernisering. Het gebouw behoudt ook een venster van Lodewijk XII tijdperk, getuige van latere transformaties.

Het huis is verbonden met een aantal historische figuren: Kardinaal Hélie de Talleyrand-Périgord (XIVe eeuw), die er zou hebben gewoond, en de Comtal familie van Périgord. In de 17e eeuw speelde ze een rol tijdens de Fronde, toen de markies de Chanlost, een officier van de prins van Condé, probeerde daar een schuilplaats te vinden voordat ze daar in 1653 werd gedood. De namen Franconi en Tenant komen van latere eigenaren: de banketbakker Guillaume Francony (overname in 1818) en de familie Tenant/Ladeuil (1897).

Het huis werd in 1902 geregisseerd door een historisch monument en heeft een opmerkelijke architectuur: twee lichamen huizen in rechte hoeken, een torentje in corbellatie, en ramen die romaanse, gotische en renaissancestijlen mengen. De gevel op Place Saint-Louis illustreert deze diversiteit. In 2020, de stad Périgueux verwierf de begane grond om de truffelmarkt te installeren, en in 2024 de Stad van Kunst en Geschiedenis opgericht, bevestiging van haar erfgoed anker.

De bronnen vermelden vestingwerken toegevoegd aan het einde van de 14e eeuw, maar het grootste deel van de huidige structuur dateert van de 15e tot de 16e eeuw. De toren en het hoofdhuis lichaam, met zijn keizerlijke piek, zijn kenmerkend voor perigord stedelijke huizen. Het balkonterras, ondersteund door kraaien, weerspiegelt het lokale gebruik van de middeleeuwse en moderne tijd.

Privé-eigendom tot 2020, het huis heeft diverse toepassingen gehad: aristocratisch verblijf, handel (gebak), en vervolgens institutionele plaats. De locatie in het bewaard gebleven gebied van Périgueux, op de hoek van de Rue Éguillerie en de Rue Saint-Louis, maakt het een belangrijke visuele en historische bezienswaardigheid. De studies van Paul Levicomte (1876) en François Deshoulières (1940) documenteren zijn architectonische en topografische evolutie.

Ten slotte belichaamt het huis de historische lagen van Périgueux: van de Middeleeuwen (links met de adel) tot de hedendaagse tijd (gemeentelijke toewijzing). De vroege classificatie (1902) onderstreept zijn erfgoedwaarde, terwijl de opeenvolgende wijzigingen een constante aanpassing aan de behoeften van de bewoners, van kardinalen tot ambachtslieden.

Externe links