Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Queen's Pavilion is een gebouw in het 3e arrondissement van Parijs. Gebouwd tussen 1605 en 1608 door de boeren van de gabelle, onderscheidt het zich door zijn symmetrische architectuur aan die van het paviljoen van de koning, met een medaillon versierd met een zon, symbool van de Medici. De begane grond bestaat uit drie bogen, waaronder een grotere centrale, die Place des Vosges verbindt met Rue de Béarn.

Het gebouw, in Franse stijl uit het begin van de 17e eeuw, combineert rode stenen en lichte stenen, met renaissante en late gotische invloeden. Het overstijgt in hoogte de aangrenzende paviljoens, met twee hoofdverdiepingen, een balkon op de eerste verdieping, en een verdieping onder zolder. Het leien dak, op een steile helling, is kenmerkend voor het tijdperk.

In de loop der eeuwen veranderde het paviljoen van eigenaar: de financier Michel Particelli d'Émery (1637), zijn zoon Michel (1650), de gravin van Saint-Paul (1642), de hertog van Rohan (1654), en de marshal Antoine d'Aumont Rochebaron in hetzelfde jaar. Hij behoorde vervolgens tot Nicolas Ladvocat (1657), Abbé Nicolas Jamin de Castille (1658), en Pélagie Chabot-Rohan (1681), die hem prees aan zijn zuster, de Markiezin de Castrië. In 1763 werd het verkocht aan Caulet d'Hauteville. Tussen 1629 en 1637 was hij de thuisbasis van de tripot van de Blondeau.

Het Queen's Pavilion belichaamt in 1984 een historisch monument met het nabijgelegen Hotel d'Espinoy, een van de oudste geplande pleinen van Parijs. De locatie, diametraal tegenover het paviljoen van de koning, en het paardenbeeld van Lodewijk XIII die zich omdraait, versterken zijn symbolisch karakter.

Externe links