De bouw van het Château Neuf begint 1533 (≈ 1533)
In opdracht van Philippe Chabot, graaf van Buzançais.
XVIe siècle
Bouw van het paviljoen
Bouw van het paviljoen XVIe siècle (≈ 1650)
Afhankelijkheid van het kasteel Neuf, Renaissance stijl.
1995
Registratie als historisch monument
Registratie als historisch monument 1995 (≈ 1995)
Bescherming van gevels en daken.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken (zie AZ 12): inschrijving bij decreet van 8 maart 1995
Kerncijfers
Philippe Chabot - Graaf van Buzançais
Sponsor Château Neuf in 1533.
Oorsprong en geschiedenis
Het Pavillon des Ducs de Buzançais is de enige overgebleven afhankelijkheid van het kasteel Neuf, gebouwd vanaf 1533 in Buzançais, in het huidige departement Indre. Dit rechthoekige paviljoen, gebouwd in de 16e eeuw, was gelegen in de seigneuriale behuizing, aan de oostkant van de grote binnenplaats. Hoewel het exacte gebruik ervan onbekend blijft, onthult de architectuur een bijzondere toren met een spiraalvormige trap, kenmerkend voor Renaissance gebouwen. De gevels en daken, beschermd sinds 1995, hebben wijzigingen ondergaan in de 18e en 19e eeuw, gedeeltelijk veranderen hun oorspronkelijke uiterlijk.
Het Château Neuf, waar dit paviljoen van afhankelijk was, werd in opdracht van Philippe Chabot, graaf van Buzançais, een invloedrijke figuur van de lokale adel in de 16e eeuw. Het gebouw maakte deel uit van een groter seigneurisch complex, nu uitgestorven, waarvan het de laatste materiële getuigenis is. De inschrijving als historisch monument in 1995 onderstreept het belang van het erfgoed, hoewel de staat van instandhouding en de oorspronkelijke opdracht deels raadselachtig blijven. De huidige locatie, General de Gaulle Square, komt overeen met de historische locatie van de seigneuriale omheining.
De beschikbare bronnen, waaronder de basis van Merimée en het Monument, bevestigen de beschermde eigendomsstatus, met geografische precisie die "a priori bevredigend" wordt geacht. Er is echter geen informatie over de vraag of het paviljoen toegankelijk is voor het publiek of opnieuw wordt toegewezen aan hedendaags gebruik. De architectuur, die Renaissance elementen en latere veranderingen combineert, maakt het een representatief voorbeeld van de transformaties die door seigneuriale gebouwen door de eeuwen heen worden ervaren.