Gewijzigd plan 1835 (≈ 1835)
Volledig vierkante toren geadopteerd.
1836-1839
Bouw en inbedrijfstelling
Bouw en inbedrijfstelling 1836-1839 (≈ 1838)
Huidig gebouwd en operationeel Phare.
1949
Elektriciteit
Elektriciteit 1949 (≈ 1949)
Modernisering van het verlichtingssysteem.
31 décembre 2015
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 31 décembre 2015 (≈ 2015)
Bescherming van de vuurtoren en de bijlagen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De vuurtoren van Pen-Men, gelegen op het eiland Groix, volledig evenals de behuizingen, gevels en daken van de aangebouwde gebouwen, inclusief het gebouw van de mistsirene (Box ZA 1, 170): inschrijving op bestelling van 31 december 2015
Kerncijfers
Thévenard - Minister van Marine
Hij stelt de eerste vuurtoren voor in 1794.
Léonor Fresnel - Ingenieur
Ontwerpt de huidige vuurtoren in de 19e eeuw.
Alexandre Potel - Ingenieur
Samenwerken aan de bouw van de vuurtoren.
Oorsprong en geschiedenis
De Pen-Men Lighthouse is een vlaggenschiphuis gelegen op Groix Island, Morbihan, ten zuidoosten van Pen-Men Point. Gebouwd in 1836 en in dienst gesteld in 1839, het vervangt een eerste project afgebroken in 1798, vernietigd door bliksem. Deze vuurtoren, de krachtigste van Morbihan met een bereik van 54 km, wordt gekenmerkt door een vierkante toren in een rechthoekig gebouw woonkamers en technische kamers.
In 1794, een decreet van de Public Salvation Committee bevestigt een eerste vuurtoren op voorstel van de minister van Marine Thévenard. De bouw, begonnen in 1798, werd verlaten na de ineenstorting van de cilindrische toren als gevolg van onstabiele grond. In 1829 werd een nieuw project goedgekeurd op 200 m van de ruïnes van de eerste. Het oorspronkelijke plan van 1835, dat voorzag in een hybride toren (rond basisplein), werd aangepast voor een volledig vierkante toren om het te onderscheiden van de vuurtoren Belle-Île. De vuurtoren werd geëlektrificeerd in 1949.
De site, genoemd als een historisch monument in 2015, omvat de vuurtoren, de behuizing, en aanverwante gebouwen zoals de mist zeemeermin. Het Punt van Pen-Men, waar het staat, maakt deel uit van een beschermd natuurgebied, beheerd door het Conservatoire du littoral. Het is de thuisbasis van een zeldzame vogelfauna, genesteld in kliffen. De vuurtoren, hoewel geautomatiseerd, blijft bewaakt en speelt een belangrijke rol in de maritieme bewegwijzering van het gebied.
Architecten Léonor Fresnel en Alexandre Potel droegen bij aan het ontwerp. De vuurtoren illustreert de technische evolutie van maritieme bewegwijzering in de 19e eeuw, waarbij functionaliteit en integratie in een bewaard ecosysteem worden gecombineerd. De geschiedenis weerspiegelt ook de technische en natuurlijke uitdagingen die zich tijdens de bouw hebben voorgedaan, van klimatologische gevaren tot geologische beperkingen.
Vandaag de dag blijft de vuurtoren van Pen-Men een symbool van het maritieme erfgoed van Breton, waarbij industriële geschiedenis, karakteristieke architectuur en milieubescherming worden gecombineerd. De automatisering heeft de aanwezigheid van de mens niet weggenomen en benadrukt het strategische belang ervan voor de scheepvaart in de Atlantische Oceaan.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen