Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kruis van Penhareng, ook bekend als het kruis van Pen-ar-Ran, is een kruising van granieten weg gelegen in Piriac-sur-Mer, in het departement Loire-Atlantique. Met een hoogte van minder dan 2 meter, onderscheidt het zich door zijn twee gesneden gezichten: een kruisiging zichtbaar vanaf de weg, en een Visitation aan de andere kant. De personages, afgebeeld in een bijna naïeve stijl, zijn ruw gesneden. De naam van de plaats waar het zich bevindt, Pen-ar-Ran, heeft verschillende historische beelden gekend (Penarant in 1572, Penharan in 1627), maar de betekenis ervan blijft onbekend. Vandaag de dag is het gelegen in een paviljoen gebied, 500 meter van het centrum van de stad, op het kruispunt van Rue du Vieux-Moulin en Avenue Louis-Clément.

Het kruis zou dateren uit de 15e of 16e eeuw, maar het bezette niet altijd zijn huidige locatie. Het werd in 1932 herontdekt door een estivant in een gebied van Kergobel, meer dan 2 km oost. Hij bracht haar terug naar Pen-ar-Ran en herbouwde haar door een basis te maken met stenen uit het herenhuis van Kerjean. Na verschillende bewegingen werd het uiteindelijk geïnstalleerd op de huidige locatie. Hoewel het in 1944 voor het eerst als een gebouw werd opgenomen, werd het in 2014 van deze lijst geschrapt, met behoud van zijn status als beschermd verplaatsbaar voorwerp sinds 2013.

De naam van het kruis varieert afhankelijk van de bron: Penhareng in de beschermingsorders, Pen-ar-Ran of Penferan in andere documenten. Een nabijgelegen straat draagt ook de naam Pen ar Ran. Ondanks deze variaties, blijft het monument een getuigenis van de Bretonse weg kruist, vaak gekoppeld aan de populaire vroomheid of parochie grenzen. De naïeve stijl en de turbulente geschiedenis maken het tot een opmerkelijk erfgoedelement, hoewel de oorspronkelijke omgeving verloren is gegaan.

Het kruis is eigendom van de gemeente Piriac-sur-Mer en is nu toegankelijk voor het publiek, gelegen aan de grens van de weg. De registratie als roerend voorwerp in 2013 onderstreept het historische belang ervan, ondanks het verlies van zijn oorspronkelijke context. In de archieven wordt melding gemaakt van de intrekking ervan als historisch gebouwmonument in 2014, waaruit blijkt dat de bescherming ervan nu uitsluitend gebaseerd is op de status van verplaatst object.

Externe links