Reconstructie van het koor 1861 (≈ 1861)
Koor met gesneden strips herbouwd door Béziers-Lafosse.
1892-1894
Bouw van de huidige kerk
Bouw van de huidige kerk 1892-1894 (≈ 1893)
Gebouw gebouwd door Arthur Regnault.
1895
Installatie van elektrische verlichting
Installatie van elektrische verlichting 1895 (≈ 1895)
Vroege modernisering van het gebouw.
18 juillet 2014
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 18 juillet 2014 (≈ 2014)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De hele kerk (Box AB 59): inschrijving bij decreet van 18 juli 2014
Kerncijfers
Arthur Regnault - Architect
Kerkontwerper in gotische stijl.
Albert Béziers-Lafosse - Architect
Het koor werd in 1861 herbouwd.
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Pierre de Noyal-sur-Vilaine Kerk, gelegen in Ille-et-Vilaine, is een katholiek religieus gebouw gebouwd tussen 1892 en 1894 door architect Arthur Regnault. Het vervangt een oude kerk bestaande uit een 16e eeuwse schip en een Romeinse onderpand, beschouwd als te vervallen. Dit atypische project is geïnspireerd op de flamboyante gotiek, met een zeshoekige structuur en complexe gewelven met alernes en thirdons.
De kerk onderscheidt zich door zijn gebrek aan transept en zijn klokkentoren met een steile traptoren, kenmerkend voor de gotische Revival stijl. Het interieur, gekenmerkt door een centraal schip gescheiden door pilaren, beschikt over gebogen zeshoekige gewelven en meestal originele glas-in-lood ramen. Het gebouw, genoemd als een historisch monument in 2014, is opmerkelijk om zijn rijke exterieur decor en de vloeibaarheid van zijn interieur volumes.
De kerk is gelegen in het centrum van het dorp Noyal-sur-Vilaine, op een ovaal perceel dat overeenkomt met de oude begraafplaats. Het wordt omringd door het stadhuis plein, de doorgang van de motte, en de aangrenzende met de Priorij Saint-Martin, een 16e eeuwse bouw. Het gebouw, eigendom van de gemeente, is een opmerkelijk voorbeeld van de religieuze architectuur van de late 19e eeuw in Bretagne.
Arthur Regnault, een Rennes architect gespecialiseerd in heilige kunst, bedacht dit gebouw als een synthese van laatgotiek, met een duidelijke tegenstelling tussen externe bezuinigingen en interieur helderheid. Hete kalksteen contrasteert met grijs-blauwe buitenkant, gemarkeerd door zink balustrades gestempeld. De kerk, hoewel bescheiden van uiterlijk, biedt een sterke esthetische ervaring.
De oude kerk, gedeeltelijk herbouwd in 1861 door Albert Béziers-Lafosse, was in een vergevorderde staat van ontbinding. Het koor was hersteld, maar het schip, te beschadigd, veroorzaakte een totale wederopbouw. In het project van Regnault, dat tussen 1892 en 1894 werd uitgevoerd, zijn innovaties opgenomen, zoals elektrische verlichting in 1895, die de technische vooruitgang van die tijd weerspiegelen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen