Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Pierre de Saisy, gelegen in het departement Saône-et-Loire, vindt zijn oorsprong aan het einde van de 12e eeuw. Gebouwd op de resten van een vroeger gebouw waarvan de stenen werden hergebruikt, behoudt het zijn westelijke poort, zijn koor, zijn klokkentoren en zijn apse boog in cul-de-four. De toren, bedekt met lauzes, heeft vijf bogen in het midden van de muur, terwijl de klokkentoren, gerestaureerd in 2014, huizen twee klokken gedateerd 1516 en 1712. De grond, geplaveid met grafstenen van de oude begraafplaats, getuigt van zijn begrafenisgeschiedenis.

In de 14e eeuw, een brand geclassificeerd als Historisch Monument in 1918 herbergt de begrafenis van Jean de Bellore (overleden 1312), kleinzoon van de Heer van Sivry. Zijn grafsteen, versierd met een cotte van mazen, een zwaardwond met een slang (symbool van zijn beroep als arts) en een schild, wordt vergezeld door een grafschrift in het oude Frans. De kerk onderging grote restauraties, met name in 1897 (bedreigingsschip), 1833 (onsteady luik) en 1846 (reconstructie van de belfort). Zijn meubels bevatten ook een eigentijds altaar geschilderd in 1990, dat Saint Peter met sleutels in een trui oproept.

Gedeeltelijk geclassificeerd sinds 1913 (koor en klokkentoren), de kerk illustreert Bourgondische Romaanse architectuur, gekenmerkt door hergebruik van materialen en late gotische toevoegingen (onder- en klokkentoren van de 15e eeuw). De muurschilderingen, die nu verborgen zijn onder de batigeons, en de leien pijl maken dit erfgoed compleet. De sacristie, toegevoegd in 1868, en de rosace redone in 1856 weerspiegelen de stilistische evoluties van de negentiende eeuw. Het gebouw blijft een getuigenis van middeleeuwse religieuze en begrafenispraktijken, gekoppeld aan de lokale adel als de heren van Sivry.

Externe links