Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Favorite, ook wel Petit château du Prince Charles genoemd, werd gebouwd in Lunéville in de eerste helft van de 18e eeuw. Op bevel van hertog Léopold I van Lotharingen voor zijn zoon Charles-Alexandre (1712-1780) begon zijn bouw na 1730 bij de dood van Léopold I en eindigde hij in 1734. De plannen worden toegeschreven aan architect Germain Boffrand, en de werken worden geleid door Jean Marchal. Dit plezierkasteel, gelegen op een paar meter van het kasteel van Lunaville, weerspiegelt de fascist van de Lorrain binnenplaats van die tijd.

Charles-Alexandre, verbannen naar Wenen na de annexatie van het hertogdom door Frankrijk in 1736, behield het eigendom van het kasteel tot zijn dood in 1780, hoewel hij er niet woonde. Stanislas Leszczynski, hertog van Lotharingen van 1737 tot 1766, was af en toe het huis van zijn favorieten. Na de dood van Karel Alexander werd het kasteel geërfd door keizer Joseph II, die het verkocht aan een opmerkelijke rechter. De grote veranderingen vonden plaats in de 19e eeuw: een nieuwe gevel aan de stadszijde werd toegevoegd, en de zolder werd herschikt, terwijl de gevel aan de tuinzijde, oorspronkelijk, onveranderd bleef.

In de 20e eeuw werd de stad Lunéville eigenaar van het kasteel voordat het in 1999 werd verkocht. Hoewel gedeeltelijk genoemd als historische monumenten sinds 1984, en in 1992 volledig, de toestand sterk verslechterde in de 21e eeuw. In 2011 was het volledig geclassificeerd, maar in 2022 was het bijna geruïneerd, met doorboorde daken, beschadigde decors en een verloren tuin. De laatste eigenaar werd in 2020 veroordeeld voor financiële misdrijven in verband met het beheer ervan.

Architectureel gezien heeft het kasteel twee contrasterende gevels: die van het oosten, aan de tuinzijde, behoudt zijn oorspronkelijke 18e eeuwse uitstraling, met een centraal lichaam en twee symmetrische vleugels. De westkant, aan de stadszijde, werd verdubbeld in de 19e eeuw, met een centrale voorlichaam en een extra verdieping. Binnen, de ovale woonkamer, versierd met stucwerk en medaillons vertegenwoordigen Romeinse keizers en de prinselijke monogram, getuigt van de verfijning van de periode. De vestibule draagt ook de figuur van Charles-Alexandre ingelegd in de grond.

Externe links