Petroglyfen

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De rotstekeningen van Sainte-Luce, gelegen op de site van de gegraveerde rotsen van Montravail, vormen een van de drie sets van Indiase rotskunst bekend in Martinique, naast de sites van Galion (La Trinité) en Châteauboeuf (Fort-de-France). Deze site, die sinds 1996 als historisch monument wordt genoemd, onderscheidt zich door vijf dandesite blokken versierd met gestileerde gezichten, gemaakt door picketing en boucharding. Het hoofdblok, 1,64 m hoog, heeft 14 gezichten waarvan de kenmerken (ogen, neus, mond) zijn geledigd met de natuurlijke scheuren van de rots. Aan de periferie van de sector zijn ook bekers geïdentificeerd.

De site werd voor het eerst gemeld in 1970 door Jean Crusol, inheemse econoom van Sainte-Luce, die Mario Mattioni waarschuwde, toen directeur van het Museum voor Archeologie van Martinique. Hij deed de eerste onderzoeken en presenteerde zijn bevindingen in 1971 op een congres over de pre-Columbiaanse beschavingen van de Kleine Antillen. Verschillende archeologen, waaronder Henry Petitjean-Roget en Cornelis Nicolaas Dubelaar, bestudeerden de site. In 2007 heeft INRAP een diagnose gesteld, gevolgd door een steekproefoperatie die enkele keramische teasses leverde dateert uit het midden van recente cedrosan-saladoide.

Het terrein, dat in 2009 door de Algemene Raad is verworven na deel uit te maken van de familie Chou, ligt 3,5 km van de zuidkust van Martinique, op 200 m boven de zeespiegel. De petrogliefen, gedateerd uit de derde eeuw, behoren tot de oudste getuigenissen van pre-Columbiaanse landbouwgroepen die het eiland koloniseren vanaf de eerste eeuw. Hun indeling en stijl suggereren een symbolische of rituele betekenis, hoewel hun exacte interpretatie onzeker blijft. De grond, die in het kader van de percelen D 882 en D 883 is gekadastraliseerd, is nu bestemd voor een cultureel toerismeproject.

Externe links