Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De vuurtoren van Ile d'Aix, gelegen in Charente-Maritime, bestaat uit twee 13 meter hoge twin torens gebouwd van steen en graniet. De eerste toren, gebouwd in 1840-1841 volgens de plannen van A. Garnier, vervangen een timmertoren verlicht in 1821. Dit eerste witte vaste licht werd gemoderniseerd in 1889 om een knipperlicht te worden, waarvoor de toevoeging van een tweede ronde met een rood scherm om de scholen van Boyard en Antioche rotsen te signaleren.

Het optische systeem, geïnstalleerd in 1889, maakt gebruik van vier retroreflecterende panelen en een smeltende kwiktank, aangedreven door een elektromotor. De East Tower, operationeel sinds 1889, zendt het hoofdlicht, terwijl de West Tower, uitgerust met een rood plexiglas scherm sinds 1906, genereert een 15° rode sector om schepen te waarschuwen. Dit zeldzame twin toren apparaat, geautomatiseerd in 1975 en op afstand bediend door La Pallice, blijft functioneel met een bereik van 35 km.

De vuurtoren werd bewaakt tot 1994, toen het volledig geautomatiseerd was. Jacqueline Cochard, laatste voogd van 1983 tot 1994, volgde Louis Adrien Simonneau op, die van 1953 tot 1980 diende. De laatste, een voormalige krijgsgevangene en zeeman tijdens de Tweede Wereldoorlog, ontmoette historische figuren zoals Ahmed Ben Bella, die tussen 1959 en 1961 in Fort Liédot werd vastgehouden, evenals het team van de film Les Adventureurs die in 1966 op het eiland werd opgenomen. De vuurtoren, bijgenaamd "The Giants of the Island," is sinds 2011 opgenomen als historische monumenten.

Het eiland Aix, rijk aan militaire erfgoed, ook huizen Fort Boyard en Fort Liédot. De vuurtoren, hoewel niet toegankelijk voor het publiek, profiteert van een lichtplan ontworpen om de architectuur en historische rol te benadrukken. De twee torens, identiek aan hun cilindrische structuur en hun kale mandhoofdstad, symboliseren de vindingrijkheid van de 19e eeuwse maritieme technieken om de navigatie in dit strategische gebied van de Atlantische Oceaan veilig te stellen.

De archieven houden een plan van de fanal dateert uit 1839 (cote CP/F/14/17510/3 in het Nationaal Archief), met de eerste lichtgevende installaties op het eiland. De huidige vuurtoren, met zijn bronzen en ijzeren lantaarn opgestegen door een koperen koepel, illustreert de technologische evolutie van marinelichten, van een vast systeem tot een elektrisch roterend mechanisme. Zijn geschiedenis weerspiegelt ook de geopolitieke kwesties van de regio, tussen maritieme bewaking en politieke detentie.

Vandaag de dag blijft de Vuurtoren van Aix Island, hoewel ontmenselijkt door automatisering, een essentiële mijlpaal voor navigatie en een unieke architectonische getuigenis. Zijn inscriptie als historisch monument in 2011 onderstreept zijn erfgoed belang, terwijl de verhalen van voormalige bewakers, zoals die van Louis Adrien Simonneau, zijn collectieve herinnering verrijken.

Externe links