Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Vuurtoren van het Oude

Vuurtoren van het Oude


    Plogoff
Vuurtoren van het Oude
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Phare de la Vieille
Crédit photo : blue eyes photographies - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
1860
Eerste project
1882-1887
Bouw van een vuurtoren
15 septembre 1887
Eerste ontsteking
février 1926
Wachtersdrama
1 septembre 1927
Hervorming van voorbehouden banen
14 novembre 1995
Automatisering
31 décembre 2015
Registratie historisch monument
20 avril 2017
Historische monument classificatie
2019
Herstel van de lantaarn
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De vuurtoren van de Oude in totaal met zijn basis gelegen ten westen van het punt van de Raz, oostkant van de raz de Sein op de rots van de Oude of Gorlebella, niet kadastrale (publiek maritiem domein), geografische coördinaten 48°02'43'8 N

Kerncijfers

Victor Fénoux - Hoofdingenieur Geregisseerd van 1879 tot 1885.
Messieurs Mandolini et Ferracci - Oorlogsverminkte bewakers Geblokkeerd in 1926, gered in extremis.
Clet Henri Coquet - Reddingsvisser Deelnam aan de redding van 1926.
Nicolas Kerninon - Hoofdwachter van Ar-Men Hij hielp de bewakers te redden.
Jean Donnart - Laatste wacht Weigering van erfopvolging in 1995.
Jean Rochefort - Koplamp sponsor Culturele figuur geassocieerd met het monument.

Oorsprong en geschiedenis

De vuurtoren van La Vieille, gelegen op de rots van Gorlebella ("de verste rots" in Breton), werd gebouwd tussen 1882 en 1887 om de doorgang van de Sein raz, bekend om zijn gewelddadige stromingen en talrijke scheepswrakken. De constructie, geleid door ingenieur Victor Fenoux, vereiste innovatieve technieken om de uitdagingen van extreme maritieme omstandigheden te overwinnen. De rots, 14 meter boven de hoogste zeeën, zorgde voor een stabielere basis dan de eerder gebouwde vuurtoren van Ar-Men.

De vuurtoren is ontworpen met onderscheidende architectuur, het mengen van middeleeuwse esthetiek en functionaliteit. De vierkante toren, in grijs graniet van het eiland Sein en blauw-groene kerantite, breidt zich uit naar de basis en wordt overdekt door een krans. Het interieur, geoptimaliseerd voor een beperkt oppervlak, bestaat uit vijf niveaus bediend door een helische trap. De brand werd voor het eerst aangestoken op 15 september 1887, ter vervanging van de line-up lichten op het punt van Raz.

In 1926 markeerde een mediadrama de geschiedenis van de vuurtoren: twee bewakers, verminkt uit de Eerste Wereldoorlog, werden wekenlang in extreme omstandigheden geblokkeerd. Hun heldhaftige redding door lokale vissers heeft geleid tot de uitsluiting van vuurtorenwachters op zee van de lijst van "jobs voorbehouden" voor veteranen. Deze vuurtoren, geautomatiseerd in 1995, blijft een symbool van menselijke weerstand tegen de elementen.

De Old Town Lighthouse was een historisch monument in 2015 en werd geclassificeerd in 2017. Ondanks zijn automatisering blijft het een cruciale rol spelen in maritieme bewegwijzering. Zijn lantaarn, gerestaureerd in 2019, en zijn interieur uitrusting getuigen van de vindingrijkheid van 19e-eeuwse bouwers. Vandaag de dag is het op afstand bestuurd vanaf het eiland Sein en blijft een emblematische plaats van Bretonse maritieme erfgoed.

De vuurtoren heeft culturele werken geïnspireerd, zoals de roman Le Gardien du feu van Anatole Le Braz (1900) of de film Les Gardiens du feu (1992). Het verschijnt ook op een stempel uitgegeven door La Poste in 2019, benadrukt het belang ervan in de collectieve verbeelding. De unieke architectuur en de turbulente geschiedenis maken het een must-see monument van Finistère.

Externe links