Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De vuurtoren van Cape Ferrat, gelegen aan het zuidelijke uiteinde van het schiereiland Saint-Jean-Cap-Ferrat (Alpes-Maritimes), vervangt een oude brandtoren uit de 16e eeuw en een vuurtoren uit 1732 die in 1944 werd verwoest. Dit eerste gebouw, een achthoekige toren van 33,50 m hoog, werd in 1827-1828 gerestaureerd voordat het door Duitse troepen werd vernietigd. De strategische locatie markeerde de ingang van de baai van Villefranche, een belangrijk punt voor de navigatie in de Middellandse Zee.

De huidige vuurtoren, gebouwd in 1949 door de Bruggen en Chaussées en verlicht in 1952, keurt een achthoekige piramidale structuur in schijnbare steen, verbonden met bewaker behuizing en een technische ruimte. Ontworpen door ingenieur C. Espitalier, is het geïnspireerd door traditionele vormen terwijl het integreren van moderne voorzieningen. Geautomatiseerd, het is gelegen in de buurt van het Grand Hotel du Cap Ferrat en werd geclassificeerd als een historisch monument in 2012.

De site herbergt ook een semafore gebouwd in 1862 onder Napoleon III, oorspronkelijk bedoeld voor een kust transmissie keten. Vandaag de dag beheerd door de nationale marine, biedt het maritieme bewaking en branddetectie. De vuurtoren daarentegen symboliseert zowel de erfenis van historische signaaltechnieken als hedendaagse aanpassingen, met Sophie Duez als peetmoeder sinds een onbekende datum.

Het geheel, inclusief tuinen, muren en bijgebouwen, is sinds 2012 beschermd vanwege zijn architectuur en zijn rol in het maritieme erfgoed. De bronnen noemen restauraties van woningen en omgeving en benadrukken het verlangen om deze karakteristieke plaats van de Franse Riviera te behouden, tussen marinegeschiedenis en toeristische attractie.

Externe links