Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Planier Vuurtoren is een vuurtoren op volle zee gelegen op het eiland Planier, vlakbij Marseille. De geschiedenis dateert uit de Middeleeuwen, met een eerste toren gebouwd in 1320 onder Robert d'Anjou. In de loop van de eeuwen hebben verschillende vuurtorens elkaar opgevolgd op deze strategische site, gekenmerkt door vele scheepswrakken als gevolg van de omringende riffen.

In 1774 werd een 9 meter hoge cilindrische toren gebouwd, voorzien van een lamp. In 1829 werd een nieuwe 36 meter hoge vuurtoren gebouwd, in 1881 gevolgd door een 59 meter hoge toren, geëlektrificeerd en uitgerust met een geavanceerd optisch systeem. Deze laatste werd in 1944 door Duitse troepen vernietigd, waarvoor reconstructie nodig was.

De huidige vuurtoren, ontworpen door architecten Arbus en Crillon, werd verlicht in 1959. Het is 66.37 meter hoog en is geautomatiseerd in 1986. De bijbehorende gebouwen, georganiseerd rond een centrale binnenplaats, ooit gehuisvest huisvesting en technische gebouwen. Gerangschikt een historisch monument in 2012, de site blijft een symbool van Marseille maritieme erfgoed.

Sinds de automatisering zijn verschillende rehabilitatieprojecten (inn, onderwijscentrum, wetenschappelijk station) gepland, maar er zijn geen succesvolle projecten afgerond. De vuurtoren, met zijn driehoornige sirene en moderne optiek, blijft schepen leiden in dit gebied met een hoog maritiem verkeer.

Het eiland Planier, geclassificeerd met de vuurtoren en zijn bijlagen, is een plek vol geschiedenis, die de evolutie van de technieken van maritieme verlichting en de functionele architectuur van de twintigste eeuw weerspiegelt. De eclectische stijl en de geïsoleerde ligging op zee maken het tot een uniek monument in de Provence-Alpes-Côte d'Azur.

Externe links