Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De vuurtoren van Pilier, gelegen in de gemeente Noirmoutier-en-l'Île in Vendée, maakt integraal deel uit van het zuidelijke markeringssysteem van de riviermonding van de Loire. Sinds 1905 beheerd door het Departement van Vuurtorens en Beacons van Saint-Nazaire, deze site beschermd door het conservatorium van de kust bestaat uit twee verschillende vuurtorens: een eerste cilindrische toren gebouwd in 1829, vervolgens verlaten na technische problemen met betrekking tot de olie verlichting systeem in 1870, en een tweede vuurtoren in de vorm van een piramide stam, gebouwd in 1877 en nog steeds in gebruik vandaag.

De eerste toren, 29,50 meter hoog (32,50 meter boven de zee), werd gebouwd in stenen metselwerk tussen 1827 en 1828 door de aannemer Pierre Termeau, volgens plannen van de ingenieur Plantier. Oorspronkelijk uitgerust met een wit vast licht gevarieerd door scherven, onderging het restauraties in 1860, inclusief de bouw van behuizing voor bewakers. Echter, in 1870, de installatie van een oliebrander veroorzaakte de las van de lantaarn te smelten, waardoor het noodzakelijk om een nieuwe vuurtoren te bouwen.

De tweede vuurtoren, verlicht in 1877, heeft een vierhoekige piramidale vorm van 30,20 meter hoog, aangevuld met een rode bakstenen galerij. Het was uitgerust met een brand met drie flitsen gegroepeerd in 1903, vervolgens met een mist zeemeermin in 1910, opgewaardeerd in 1934. Na schade tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de vuurtoren in 1945 opnieuw verlicht en in 1996 geautomatiseerd. De huidige architectuur omvat een grote rode lantaarn, een halve lantaarn aan de zuidoostelijke kant, en de overblijfselen van de eerste vuurtoren, bovenop een oud radiobaken.

Gerangschikt een historisch monument in 2012, het omvat ook bijkomende gebouwen, 16 897 m2 tuinen en technische elementen zoals beluchters geïnstalleerd in 1966. De site illustreert de evolutie van maritieme verlichtingstechnieken van plantaardige olie (1829) naar elektrificatie (1966), met behoud van opmerkelijke architectonische decoraties, zoals leeuwen, acanthe bladeren en een kwiktank.

Het eiland Pilier, een beschermd gebied, is de thuisbasis van een groot maritiem erfgoed, getuige van de technische uitdagingen en innovaties die de geschiedenis van de Franse vuurtorens in de 19e en 20e eeuw markeerden. De huidige vuurtoren, op afstand bestuurd vanuit Saint-Nazaire, blijft een essentieel referentiepunt voor de navigatie in de riviermonding van de Loire.

Externe links