Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La fosfatière du Cloup d'Aural is een oude fosfaatmijn ontdekt in 1865 door Jean-André Poumarède, apotheker en chemicus. Geïntrigeerd door botafval en ongewone stenen in een veld in de buurt van Bach (Lot), analyseert het monsters en onthult een hoog niveau van tricalciumfosfaat (70-80%). In 1867 waarschuwde hij de prefect van Tarn-et-Garonne over het agrarische en paleontologische belang van deze ontdekking, wat het begin markeerde van de exploitatie van de Quercy fosfaatvelden.

In de jaren 1870 nam de fosfaatexploitatie toe, met honderden open locaties tussen Cahors, Figeac, Gaillac en Montauban. In 1886 produceerden 161 centra 30.000 ton erts, maar de uitputting van afzettingen en de ontdekking van fosfaten in Noord-Afrika (Tunesië in 1899, Marokko) veroorzaakten hun afname. In 1887 werden 112 fosfaten gefermenteerd en in 1902 bleven er slechts twee actief. De grootschalige Cloup d'Aural site (170 m lang, 20 m diep) behoudt operationele sporen en gebouwen in goede staat.

De site is opmerkelijk om zijn fossiele rijkdom: meer dan 600 soorten dieren uit het tertiaire tijdperk (tussen -50 en -20 miljoen jaar) zijn geïdentificeerd, dienen als referentie voor de Europese fauna. Nadat ze zijn verlaten, worden de fosfaten stortplaatsen. In 1992 heeft de vereniging Les Phosphatières du Quercy de Cloup d'Aural gewaardeerd, die in 2000 voor het publiek werd geopend. Om fossielen te beschermen, heeft de staat in 2015 het nationale natuurreservaat van geologische belang van de Lot opgericht. Op 10 december 1998 werd het fosfatarie genoemd als historisch monument.

Quercy fosfaten zijn het gevolg van karstverschijnselen. 170 miljoen jaar geleden stortte een tropische zee kalksteen sedimenten en fosfaat uit organisch materiaal neer. Na de terugtocht van de zee (70 miljoen jaar) vormt erosie grotten waar klei en fosfaten zich tussen -50 en -20 miljoen jaar ophopen. Fossielen, zoals parasitoïde wespen Xenomorphia (2018), behouden het. Wetenschappers, waaronder Louis Dieulafait en Bernard Gèze, verklaarden dit unieke geologische proces.

De exploitatie van fosfaten in Frankrijk begint laat, na wetenschappelijke debatten. Jean-Baptiste Boussingault in 1840 verzette zich tegen Justus von Liebig op hun landbouwhulpmiddel, ten gunste van organische meststoffen. In 1855 bewees Adolphe Bobierre het bemestende effect van fosfaatgesteenten, waardoor in Europa een haast naar fosfaat ontstond. In Quercy, deze koorts duurt tot de uitputting van de afzettingen en Noord-Afrikaanse concurrentie, waardoor een uitzonderlijke geologische en paleontologische erfgoed.

Externe links