Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Place de l'Opéra, gelegen in het 9e arrondissement van Parijs, werd tegelijkertijd ontworpen om de Opéra Garnier te bouwen onder Napoleon III, als onderdeel van de grote Haussmanniaanse werken gericht op de modernisering van de hoofdstad. Het oorspronkelijke doel was om voldoende terugslag te bieden om de gevel van het Palais Garnier te bewonderen, terwijl het verkeer in dit snel veranderende gebied werd vergemakkelijkt. Het plein werd gebouwd in twee fasen (1862 en 1864), volgens keizerlijke decreten die zijn quarangulaire indeling en aangrenzende straten, waarin de onderdrukking van de rue Basse-du-Rempart.

Napoleon's Square werd in 1873 na de val van het Tweede Rijk omgedoopt tot Opera Square. De lay-out maakte deel uit van een verlangen naar architecturaal prestige, met opvallende esthetische debatten, zoals de ene tegenovergestelde Art Nouveau en Academicisme voor de conceptie van metro ingangen aan het begin van de twintigste eeuw. Hector Guimard, een belangrijke figuur in Art Nouveau, werd aanvankelijk benaderd om toegangen te ontwerpen, maar zijn project, dat als te modern werd beschouwd, werd uiteindelijk afgewezen ten gunste van discrete monden die in de centrale aarde werden geïntegreerd.

Het plein werd al snel een strategisch kruispunt, zowel economisch als symbolisch. Omringd door financiële instellingen, warenhuizen en luxe hotels zoals het InterContinental Paris Le Grand (voormalig Grand Hotel), belichaamde het de dynamiek van Haussmann's Parijs. In nr. 6 richtte de Parijse krant Lecho haar kantoren op, waar de verkiezingsuitslagen live werden geplaatst, en voorschoot moderne verkiezingsavonden. Het plein herbergde ook karakteristieke winkels, zoals de Goupil Art Gallery, die actief was in de 19e eeuw.

Zijn rol in het Parijse vervoer werd versterkt door de komst van de metro (lijnen 3, 7 en 8) waarvan de ingangen, hoewel discreet, een belangrijk onderdeel van het stedelijke landschap werden. Vandaag de dag is het Place de l'Opéra een must voor zijn architectonisch erfgoed, zijn commerciële animatie en zijn centrale ligging in het openbaar vervoer.

De keizerlijke decreten van 1858, 1860 en 1862 geven een gedetailleerd beeld van de onteigeningen en stedelijke veranderingen die nodig zijn voor de oprichting ervan. In deze officiële teksten wordt het belang onderstreept van de harmonie tussen de Opera en haar omgeving, alsook van de doorstroming van het verkeer, de grondbeginselen van de hedendaagse Parijse stedenbouw.

Externe links