Bouw van dolmen Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte periode van megalith gebouw.
1889
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 1889 (≈ 1889)
Officiële bescherming van de dolmen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Overdekte steeg genaamd La Pierre-Folle: classificatie op lijst van 1889
Kerncijfers
Information non disponible - Geen historisch karakter aangehaald
De brontekst vermeldt geen verwante actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De Pierre Folle de Bournand, ook wel Pierre Folle des Ormeaux genoemd, is een monumentale dolmen van het engelentype, kenmerkend voor de megalithische constructies van het Neolithicum. Gelegen op de binnenplaats van een privé-boerderij in Bournand, is deze megalith sinds 1889, hoewel niet toegankelijk voor het publiek, vermeld als een historisch monument. De architectuur weerspiegelt de begrafenis- en culturele praktijken van de prehistorische samenlevingen van de regio, die deze structuren voor rituele of grafelijke doeleinden hebben opgezet.
Bournand, een landelijk stadje in Wenen, New Aquitaine, wordt gekenmerkt door een landschap van glooiende vlaktes en zand- of kleigronden, typisch voor het Parijse bekken. De dolmen maken deel uit van een gebied waar het neolithicum blijft, zoals de dolmens d'Epennes of de heuvel van Saint-Drémont, getuigen van een oude menselijke bezetting. Deze monumenten, vaak gekoppeld aan collectieve praktijken, benadrukken het belang van megalithische sites in de sociale en spirituele organisatie van de gemeenschappen van die tijd.
De classificatie van de Pierre Folle in 1889 maakt deel uit van de wens om het Franse prehistorische erfgoed te behouden, terwijl vele megalieten bedreigd werden door landbouw of verstedelijking. In Bournand, net als in andere landelijke gemeenten, bestaan deze resten samen met een middeleeuws en religieus erfgoed, zoals het Commandeurschap van de Moulins, verbonden met de Tempeliers en de Hospitallers, of de Kerk van Sint-Martin, gedeeltelijk Romaans. Deze diversiteit illustreert de historische stratificatie van het gebied, van prehistorische tijden tot middeleeuwse en moderne perioden.
De regio, gekenmerkt door zure bodems en bossen zoals Grandjean Wood, is de thuisbasis van een zeldzame en beschermde flora, die een ecosysteem weerspiegelt gevormd door millennia van menselijke en natuurlijke interacties. Dolmen, als tastbaar spoor van Neolithicum, herinnert aan de voorouderlijke band tussen de lokale bevolking en hun omgeving, ruim vóór de daaropvolgende landbouw- en industriële transformaties.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen